Το Γ3 του 3ου Γυμνασίου Αιγάλεω και η λογοτεχνία: κάποια δείγματα δουλειάς από τη σχολική χρονιά 2012-13

Ενώ οι  γραπτές εξετάσεις συνεχίζονται, παρουσιάζουμε  εδώ κάποια παραδείγματα των προσπαθειών των μαθητριών και των μαθητών του Γ3 να ασχοληθούν δημιουργικά με την ανάγνωση λογοτεχνίας (και όχι μόνο)... 

Ας ξεκινήσουμε με κάτι από το τέλος της σχολικής χρονιάς, την πολύ επιτυχημένη εικονογράφηση των χαϊκού του Γ. Σεφέρη από την Άννα Παπακώστα. Διαβάστε και τα χαϊκού για να τα συνδέσετε με την εικονογράφηση: 

ΙΑ΄ 

Πού να μαζεύεις
τα χίλια κομματάκια
του κάθε ανθρώπου.

ΙΕ'
Βουλιάζει ο κόσμος
κρατήσου, θα σ' αφήσει
μόνο στον ήλιο.

ΙΣΤ'
Γράφεις
το μελάνι λιγόστεψε
η θάλασσα πληθαίνει.

Η Άννα Σαρρή, με τη σειρά της, εμπνεύστηκε το δικό της χαϊκού. Έγραψε:

Δεν έχω ρεύμα

κι εγώ ακούω

στο κινητό μου ΝΕΒΜΑ

Συνεχίζουμε με τις ατομικές ή ομαδικές εργασίες που ετοίμασαν όλα σχεδόν τα παιδιά του Γ3, διαβάζοντας, παρουσιάζοντας και αξιοποιώντας δημιουργικά ένα βιβλίο της επιλογής τους.

α. Η Ευαγγελία Πολύζου και η Ελένη Σπύρου διάβασαν τον κλασικό "Μικρό Πρίγκιπα" του Antoine de Saint-Exupéry. Στις παρατηρήσεις τους, τις οποίες κατέγραψαν στο σχετικό φύλλο εργασίας (βλ. στο τέλος της ανάρτησης), τόνισαν ότι "το βιβλίο δίνει σημαντικά μαθήματα ζωής, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την ιστορία με την αλεπού και το 'μάθημα' φιλίας". Μας παρουσίασαν όμως και τη ζωγραφιά της Ευαγγελίας:

β. Η Κική Παπαδοπούλου διάβασε τη "Μικρή Πριγκίπισσα" (συγγραφέας: F.M. Burnett) . Από τις παρατηρήσεις της στο φύλλο εργασίας, επιλέγουμε τα εξής: "Το βιβλίο πραγματεύεται ένα πολύ επίκαιρο θέμα, τα χρήματα και το ρόλο τους στη ζωή μας. Με εντυπωσίασε η αλλαγή της συμπεριφοράς των ανθρώπων απέναντι στην πρωταγωνίστρια όταν αυτή έμεινε φτωχή, ενώ στην αρχή ήταν πολύ πλούσια. Σημειώνω επίσης την αξιοπρέπεια της Σάρας (της πρωταγωνίστριας), ακόμη και στις άσχημες μέρες, αφού ήθελε να συμπεριφέρεται σαν "πριγκίπισσα" ακόμη και τότε".

γ. Η Έφη Χατζημηνά προτίμησε να διαβάσει το "Φάρο της Αλεξάνδρειας" (συγγραφέας: Τζ. Μπράντσοου), ένα βιβλίο με ιστορικό ενδιαφέρον, που ταυτόχρονα διερευνά τη θέση της γυναίκας στην κοινωνία. Ιδιαίτερα εύστοχες και επιτυχημένες ήταν οι παρατηρήσεις της σχετικά με την τεχνική της αφήγησης: "Η γλώσσα είναι απλή, το ύφος λιτό και παραστατικό. Οι κύριοι αφηγηματικοί τρόποι είναι ο μονόλογος και ο διάλογος. Εντοπίζονται και αρκετές αναδρομές στα περασμένα. Η αφήγηση γίνεται σε πρώτο πρόσωπο. η αφηγήτρια συμμετέχει στην ιστορία και είναι πρωταγωνίστρια και, επομένως, η εστίαση είναι εσωτερική. Τα εκφραστικά μέσα ποικίλλουν: κυριαρχούν εικόνες, μεταφορές, ασύνδετα και πολυσύνδετα σχήματα".

δ. Η Άννα Παπακώστα, που διάβασε τη "Σπηλιά της Γοργόνας" της Λίτσας Ψαραύτη, εκφράστηκε για άλλη μια φορά μέσα από τη ζωγραφική:

ε. Η Ηλιάνα Πανταζή, η Γωγώ Πασπάτη και οι Βασίληδες (Σαλβάνος και Παρασκευόπουλος) δούλεψαν ως ομάδα και ασχολήθηκαν με έναν πολύ ιδιαίτερο συγγραφέα, το Λευκάδιο Χερν, ο οποίος αποτελεί τον εθνικό ποιητή της Ιαπωνίας και έχει ελληνική καταγωγή (αν θέλετε να μάθετε λίγα πράγματα γι' αυτόν, ρίξτε μια ματιά εδώ: 

http://www.theinsider.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=17424:o-ellinas-ethnikos-poiitis-tis-iaponias-i-istoria-enos-qperiplanomenoy-fantasmatosq&catid=75:fakeloi&Itemid=132). 

Διάβασαν "Το αγόρι που ζωγράφιζε γάτες" και με τη σειρά τους μας διηγήθηκαν: "Πριν από πολλά χρόνια, σε ένα μικρό χωριό της ιαπωνικής υπαίθρου, ζούσαν ένας φτωχός αγρότης και η γυναίκα του με τα εφτά παιδιά τους. Ο μικρότερος γιος τους, ενώ ήταν πολύ έξυπνος και είχαν φιλοδοξίες για εκείνον, σπαταλούσε την ώρα του ζωγραφίζοντας γάτες. Έτσι, αποφάσισαν να τον στείλουν σε μοναστήρι. Εκεί έμαθε πολλά πράγματα, αλλά συνέχιζε να ζωγραφίζει γάτες, αποφάσισαν, λοιπόν, οι μοναχοί να τον διώξουν από το μοναστήρι και να τον αφήσουν να κυνηγήσει το όνειρό του, δίνοντάς του μια συμβουλή: 'να αποφεύγει τα μεγάλα, να προτιμά τα μικρά'. Ο μικρός αποφάσισε να επισκεφτεί το μοναστήρι του διπλανού χωριού, δεν γνώριζε όμως ότι ήταν κατοικημένο από δαιμόνια. Όταν έφτασε, άρχισε να ζωγραφίζει στους τοίχους γάτες. Τη νύχτα προτίμησε να κοιμηθεί σε ένα μικρό δωμάτιο, ακολουθώντας τη συμβουλή που του είχαν δώσει. Όλο το βράδυ άκουγε θορύβους και φωνές. Το πρωί ανακάλυψε πως το 'δαιμόνιο' ήταν ένας ποντικός και πως οι γάτες στους τοίχους τον είχαν σώσει από αυτόν, αφού τα στόματά τους ήταν γεμάτα αίματα".

στ. Η Μυρτώ Ράλλη ασχολήθηκε με ένα επίκαιρο και ενδιαφέρον, ιδιαίτερα για τα κορίτσια που βρίσκονται στην εφηβεία, θέμα: τη νευρική ανορεξία. Με αφορμή τις "Ζαχαρένιες πεταλούδες" της Ιωάννας Σκαρλάτου διατύπωσε το σχετικό προβληματισμό της και έφτιαξε μια πολύ χαρακτηριστική ζωγραφιά:

ζ. Με τη φιλοσοφία ασχολήθηκε η Μαρία Πλιώτα, με αφορμή το βιβλίο "Η γνώση, τι είναι;" του Οσκάρ Μπρενιφιέ. Όπως πολύ εύστοχα σημείωσε στο φύλλο εργασίας της: "Το βιβλίο μιλάει για τη γνώση, τη σκέψη, τη φαντασία και προσπαθεί να προβληματίσει τους αναγνώστες, θέτοντάς τους κάποια απλά ερωτήματα γύρω από αυτά τα θέματα. Ο συγγραφέας κερδίζει τον αναγνώστη με την απλή και παιχνιδιάρικη γλώσσα που χρησιμοποιεί και πετυχαίνει τον αρχικό του στόχο, δηλαδή να τον βάλει σε σκέψεις σχετικά με τη σημασία της γνώσης στη ζωή του. Επίσης, η πλούσια και πολύ έξυπνη εικονογράφηση του βιβλίου το κάνουν πιο κατανοητό και προσιτό στους μικρότερους ηλικιακά αναγνώστες, αλλά και πιο ευχάριστο στην ανάγνωση για τους μεγαλύτερους. Τέλος, οι απλές απαντήσεις που δίνει ο συγγραφέας σε αυτά τα εξαιρετικά πολύπλοκα ζητήματα, αλλά και ο πολύ έξυπνος τρόπος με τον οποίο τα προσεγγίζει, κάνουν το βιβλίο ενδιαφέρον για όλες τις ηλικίες".

η. "Το ψέμα" της Ζωρζ Σαρή ήταν το βιβλίο που διάβασε η Άννα Σαρρή. Η Άννα μας μίλησε για την πρωταγωνίστρια του βιβλίου, τη Χριστίνα, η οποία (όπως σημειώνει η Άννα στο φύλλο εργασίας της) "θέλει να κρύψει την πραγματικότητα που την περιβάλλει, να δημιουργήσει με τα ψέματά της ένα νέο κόσμο, που και πάλι δεν είναι αυτός που ονειρεύεται". Την παρουσίασή της στην τάξη συνόδευσε η παρακάτω ζωγραφιά:

θ. Σε διαφορετικό κλίμα και εποχή κινήθηκε η παρουσίαση της Ολυμπίας Τρακέλλη, η οποία διάβασε ένα βιβλίο ιστορικού περιεχομένου, με έμφαση στην κοινωνία και στον πολιτισμό, με θέμα την "Καθημερινή ζωή στην Αναγέννηση" (συγγραφέας: Ε.Ρ. Τσάμπερλιν). Παρουσιάζοντας το βιβλίο μάς είπε για το περιεχόμενό του: "Το βιβλίο καλύπτει γεωγραφικά την Ιταλία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Αγγλία και τις Κάτω Χώρες. Σε αυτό συνυπάρχουν όλες οι πλευρές της καθημερινότητας: ταξίδια, θάλασσες, πλοία και ναυτικοί, ηγεμόνες και ιππότες, εργάτες και αγρότες, η ζωή στην πόλη, βία, μαγεία και Ιερά Εξέταση, γνώση, επιστήμη, εκπαίδευση, τυπογραφία..."

ι. Πολύ ενδιαφέρον βρήκε το "Ημερολόγιο ενός σπασίκλα" η Μαρία Σινγκ (συγγραφέας: Τζεφ Κίνι). Το διάβασε με προσοχή, παρουσίασε αναλυτικά το περιεχόμενό του και συμπέρανε: "Το βιβλίο θα το συνιστούσα σε παιδιά που έχουν όρεξη για διάβασμα και τους αρέσουν τα ημερολόγια με λίγη περιπέτεια και τα κόμικς. Θα μπορούσα να πω ότι το βιβλίο κατά κάποιο τρόπο σε συμβουλεύει για την πρώτη μέρα στο γυμνάσιο..."

Το σύντομο φύλλο εργασίας στο οποίο στηρίχτηκε η παρουσίαση των βιβλίων:

Παρουσιάζουμε το βιβλίο που διαβάσαμε: 5 βασικά βήματα

Τίτλος βιβλίου..................................................................................

Συγγραφέας......................................................................................

1. Παρουσιάστε το περιεχόμενο του βιβλίου που διαβάσατε (τόπος, χρόνος, πρόσωπα, εξέλιξη υπόθεσης/ θέμα με το οποίο ασχολείται, τρόπος με τον οποίο το προσεγγίζει κ.λπ.) μέσα σε 150 περίπου λέξεις.

_________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

2. Αναφερθείτε στα στοιχεία τεχνικής που θέλετε να σχολιάσετε (γλώσσα, ύφος, αφηγηματικοί τρόποι, εκφραστικά μέσα...).

________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

3. Ποια είναι η τελική σας εντύπωση για το βιβλίο που διαβάσατε (π.χ. ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες σας, τι θεωρείτε αξιοσημείωτο, τι σας άρεσε και τι δεν σας άρεσε); Θα το συστήνατε σε άλλους (ναι ή όχι, σε ποιους και γιατί);

________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

4. Επιλέξτε ένα απόσπασμα από το βιβλίο (5-10 σειρές) το οποίο θα θέλατε να διαβάσετε στην υπόλοιπη ομάδα και εξηγήστε τους λόγους αυτής της επιλογής (προφορικά).

5. Μπορείτε να δημιουργήσετε το δικό σας καλλιτεχνικό έργο εμπνευσμένο από το βιβλίο, π.χ. μια ζωγραφιά, ένα κολάζ, ένα σύντομο βίντεο, μια εικονογραφημένη ιστορία, ένα μικρό θεατρικό κ.λπ.

Ένα ταξίδι στο χρόνο με οδηγό τα αρχαιολογικά μνημεία και την τέχνη: περιληπτική παρουσίαση των δραστηριοτήτων του πολιτιστικού μας προγράμματος

Από τη σχολική τάξη στη Νέα Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου

Το 3ο Γυμνάσιο Αιγάλεω στην παράσταση της “Ελένης” του Ευριπίδη

          Την Κυριακή 14 Απριλίου 2013, στις 5 το απόγευμα, μαθήτριες και μαθητές και των τριών τμημάτων της Γ΄ Γυμνασίου του σχολείου μας βρεθήκαμε στο Φουαγιέ του Εθνικού Θεάτρου, για να παρακολουθήσουμε μια διαφορετική θεατρική εκδοχή ενός κλασικού κειμένου που διδαχτήκαμε από την αρχή της σχολικής χρονιάς. Η “Ελένη” του Ευριπίδη, σκηνοθετημένη και ερμηνευμένη από νέους καλλιτέχνες, μας ξάφνιασε στην αρχή, μας συνεπήρε στη συνέχεια, μας προκάλεσε ίσως προβληματισμούς και απορίες. Σίγουρα, όμως, τα στοιχεία που περισσότερο έμειναν στη μνήμη μας είναι το ιδιαίτερα δύσκολο έργο των τεσσάρων ηθοποιών, το οποίο ολοκλήρωσαν με αξιοθαύμαστη ευελιξία, αυτοσυγκέντρωση αλλά και αλάνθαστο συντονισμό, καθώς και η εύστοχη ανάδειξη της κωμικής διάστασης της συγκεκριμένης τραγωδίας, ιδιαίτερα στο Γ΄ Επεισόδιο.

Το συνοδευτικό μας φυλλάδιο για την παρακολούθηση της παράστασης:

3ο Γυμνάσιο Αιγάλεω                                                                                                             Κυριακή 14 Απριλίου 2013 Η Γ΄ Γυμνασίου στο Εθνικό Θέατρο για την παράσταση της “Ελένης” του Ευριπίδη

Λίγα λόγια για την παράσταση: Τέσσερις νέοι ταλαντούχοι ηθοποιοί, μόνο με τα απολύτως απαραίτητα σκηνικά μέσα και μια σύγχρονη σκηνοθετική οπτική, παρουσιάζουν ένα από τα κλασικά αριστουργήματα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας στο φουαγιέ της Νέας Σκηνής. Με τη δική τους φρέσκια ματιά, ηθοποιοί και σκηνοθέτης, στήνουν μια ευέλικτη παράσταση που έχει ήδη παρουσιαστεί και σε σχολικούς χώρους (με τεράστια απήχηση σε εκπαιδευτικούς και εφήβους) και φέρνουν κοντά στο κοινό το κείμενο του Ευριπίδη, αποδεικνύοντας στην πράξη ότι η γλώσσα και το πνεύμα των μεγάλων τραγικών μπορούν να είναι οικεία και απόλυτα συνδεδεμένα με τις αναζητήσεις των νέων ανθρώπων. Οι συντελεστές της παράστασης: Μετάφραση: Δημήτρης Δημητριάδης Σκηνοθεσία: Δημήτρης Καραντζάς/ Βοηθός σκηνοθέτη: Θεοδώρα Καπράλου Κίνηση: Σταυρούλα Σιάμου Επιμέλεια σκηνικού χώρου – κοστουμιών: Ελένη Μανωλοπούλου Μουσική: Ανρί Κεργκομάρ Παίζουν (αλφαβητικά): Χαρά Ιωάννου, Ιωάννα Κολλιοπούλου, Αντώνης Πριμηκύρης, Δημήτρης Σαμόλης

Κάποιες ιδέες για να διαμορφώσετε την κριτική σας για την παράσταση:

1. Ποια είναι η γνώμη σας για τη σκηνοθεσία της παράστασης (δηλαδή για τον τρόπο με τον οποίο επέλεξε ο σκηνοθέτης να αποδώσει το κείμενο: π.χ. κλασικά, αναμενόμενα, μοντέρνα, εύστοχα, πειραματικά...), για τη σκηνογραφία και την ενδυματολογία, για την κίνηση και τη μουσική και, φυσικά, για την ερμηνεία των ηθοποιών;

2. Ύστερα από την παρακολούθηση της παράστασης ποιο ή ποια από τα παρακάτω ισχύει ή ισχύουν: α) θυμηθήκατε εύκολα ολόκληρη την υπόθεση, β) σας λύθηκαν κάποιες απορίες που είχαν μείνει από την ανάλυση, γ) προέκυψαν καινούριες απορίες και προβληματισμοί, δ) καταλήξατε σε μια απάντηση για το είδος του έργου (τραγωδία, τραγικωμωδία, ρομαντικά δράμα), ε) κάτι άλλο (τι είναι αυτό;). Εξηγήστε γιατί!

3. Ξεχωρίστε το στοιχείο που σας έμεινε περισσότερο από την παράσταση και ό,τι άλλο θεωρείτε αξιοσημείωτο.

Γράψτε εδώ τις παρατηρήσεις σας:

____________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

Σύντομα θα έχετε την ευκαιρία να διαβάσετε αποσπάσματα της κριτικής μας για την παράσταση...

Οι μαθήτριες και οι μαθητές που συμμετείχαν:

Από το Γ1: Σπύρος Ασημακόπουλος, Νάσια Γεράκου, Αντόλφ Γιακούπι, Άννα Θεοδωροπούλου, Κωνσταντίνα Θουλοβασιλείου, Παναγιώτης Καρόγιαννης, Τατιάνα Κοτσέτα

Από το Γ2: Μάνος Ορφανός, Γιώργος Παναηλίδης, Μιχαέλα Μιχαλιού, Σταυρούλα Μπογιόνγκο, Μαρία Μάγκου, Καλλίνα Κωστέα, Κλαούντια Νικόλι

Από το Γ3: Γωγώ Πασπάτη, Ηλιάνα Πανταζή, Ιάκωβος Περιστερίδης, Κική Παπαδοπούλου, Έφη Χατζημηνά

Και οι καθηγήτριες κ. Αναγνωστοπούλου, Γεωργακοπούλου, Σταυράκη και Τσιώρου

Από τις κλιτύες του βράχου της Ακρόπολης στις πολύχρωμες κόρες και στον Παρθενώνα

Ένα μεσημέρι στο Μουσείο της Ακρόπολης με το Α1

Την Πέμπτη 14 Μαρτίου 2013, μετά τις τρεις πρώτες διδακτικές ώρες και με σύμμαχό μας τον καιρό, ξεκινήσαμε για το Μουσείο της Ακρόπολης. Το μετρό γρήγορα μας μετέφερε στον προορισμό μας. Από τις πρώτες στιγμές της εισόδου μας στο μουσείο η έκπληξή μας ήταν μεγάλη: το μοντέρνο κτίριο, το γυάλινο πάτωμα και τα πολλά και ποικίλα εκθέματα κέρδισαν αμέσως το ενδιαφέρον μας.

Με ιδιαίτερη προσοχή ακολουθήσαμε τις οδηγίες και τις πληροφορίες του φύλλου εργασίας μας (είμαστε πια προπονημένοι!), παρατηρήσαμε και σχολιάσαμε εκθέματα, αναζητήσαμε πληροφορίες στα ευρήματα των κλιτύων της Ακρόπολης, στα αρχαϊκά γλυπτά, στις κόρες, στα θωράκια του ναού της Νίκης, στις Καρυάτιδες και, φυσικά, στην αίθουσα του Παρθενώνα. Παρατηρήσαμε την ενδυμασία της αρχαϊκής και κλασικής εποχής, θαυμάσαμε την τέχνη του Φειδία και τις μεγαλοφυείς λύσεις που έδωσε σε διάφορα πρακτικά ζητήματα, χρωματίσαμε τις δικές μας κόρες, παίρνοντας έμπνευση από τα σωζόμενα ίχνη χρωμάτων, αλλά και ένα τμήμα της ζωφόρου του Παρθενώνα, και προσπαθήσαμε να αντιγράψουμε την κόμμωση μιας Καρυάτιδας.

Αυτές είναι οι εντυπώσεις μας και κάποιες από τις προσπάθειες της καλλιτεχνικής έκφρασής μας:

"Το Μουσείο της Ακρόπολης ήταν ενδιαφέρον και εντυπωσιακό. Περισσότερη εντύπωση μου έκανε το αέτωμα με τα δύο λιοντάρια που πάλευαν με έναν ταύρο. Επιπλέον, εντυπωσιάστηκα από τις κόρες και τα υπόλοιπα αγάλματα που παρατηρήσαμε και κάναμε και μια σχετική εργασία. Επίσης, μου άρεσαν αρκετά τα ευρήματα από τις κλιτύες της Ακρόπολης, αλλά και οι Καρυάτιδες, κυρίως ο τρόπος με τον οποίο τις διατηρούσαν και τις ανανέωναν. Γενικότερα, εντυπωσιάστηκα από όλα τα εκθέματα του Μουσείου και θα ήθελα να το επισκεφτώ για μια αναλυτικότερη παρατήρηση των ευρημάτων”.

Κατερίνα Κάραλη

[Η κόμμωση της Καρυάτιδας από τη Σταυρίνα]

“Από την επίσκεψη στο Μουσείο της Ακρόπολης μου έκαναν εντύπωση πολλά πράγματα. Πρώτο πράγμα που μου έκανε εντύπωση ήταν το ότι όταν μπήκαμε μέσα, αλλά και έξω, τα πατώματα ήταν φτιαγμένα από γυαλί και από κάτω μπορούσαμε να παρατηρήσουμε τις ανασκαφές. Μου άρεσε ακόμα που είχαμε την ευκαιρία να περνάμε ανάμεσα από τα αγάλματα. Και οι μακέτες όμως του βράχου της Ακρόπολης ήταν πολύ ωραίες”.

Εύη Κεμιτζόγλου

“Αυτό που μου άρεσε περισσότερο ήταν τα αετώματα του Παρθενώνα, που παρίσταναν τη γέννηση της Αθηνάς και τη διαμάχη ανάμεσα στην Αθηνά και τον Ποσειδώνα. Ακόμα, μου άρεσαν τα αγγεία και τα υπόλοιπα ευρήματα από τις κλιτύες, που είδαμε στο ισόγειο, και οι Καρυάτιδες, στον πρώτο όροφο. Πολύ όμορφα και λεπτοδουλεμένα ήταν τα αγάλματα των κορών, ενώ μου άρεσε και η τριήρης που ονομαζόταν Πάραλος. Επίσης, μου άρεσε που από το ισόγειο ο διάδρομος ήταν ανηφορικός, για να συμβολίσει πως ανεβαίνουμε στο βράχο της Ακρόπολης, και το ότι από παντού φαινόταν η Ακρόπολη”.

Μαρία Κυπραίου

[Η πολύχρωμη "Χιώτισσα'' του Στάθη]

“Το μουσείο ήταν απλά τέλειο! Μου άρεσαν πολύ τα ευρήματα από τις πλαγιές του λόφου, πολλά αγγεία και άλλα αντικείμενα καθημερινής ζωής, όπως γουδιά κα γουδοχέρια. Μετά μου άρεσαν οι Καρυάτιδες και ο τρόπος συντήρησής τους, τα αετώματα τoυ Παρθενώνα, όπως και η ζωφόρος με την αναπαράσταση των Παναθηναίων. Επίσης, με εντυπωσίασαν οι κόρες, η τριήρης Πάραλος, που πήρε τ΄ όνομά της από το θεό της ναυσιπλοΐας Πάραλο, καθώς και ο Διόνυσος με τον Παπποσιληνό”.

Βασίλης Καρβέλας

“Μου άρεσε πολύ το Μουσείο της Ακρόπολης, μεγαλύτερη εντύπωση όμως μου έκανε το γυάλινο πάτωμα πάνω στο οποίο μπορούσαμε να περπατήσουμε. Ακόμα, εντυπωσιάστηκα από τις ανασκαφές που μπορούσαμε να δούμε κάτω από το πάτωμα”.

Μαρία Ζήση

[Η κόμμωση της Καρυάτιδας από τη Ράνια]

“Μου άρεσε περισσότερο από όλα η Αρχαϊκή Αίθουσα, όπου βρίσκονταν οι κόρες και όλα τα υπόλοιπα εκθέματα της αρχαϊκής εποχής. Επίσης, μου άρεσαν τα γυάλινα πατώματα και κάτω από αυτά τα σπίτια και άλλοι χώροι της αρχαίας Αθήνας. Οι Καρυάτιδες ήταν πολύ ωραία στολισμένες και υπέροχες”.

Γαρυφαλλιά Κανδύλη

“Στο μουσείο μου άρεσε πολύ ο χώρος στον οποίο απλώνονταν οι κόρες και τα υπόλοιπα αγάλματα και μπορούσαμε να περπατάμε ανάμεσά τους. Ακόμη, μου άρεσαν πολύ οι Καρυάτιδες, που ήταν οι κολόνες του Ερεχθείου. Περισσότερο όμως μου άρεσε ο τελευταίος όροφος του μουσείου, ο οποίος είναι διαμορφωμένος σαν τον Παρθενώνα και είναι παράλληλος προς αυτόν, ο οποίος διακρίνεται από τα τζάμια του μουσείου”.

Στάθης Βλάχος

[Η χρωματιστή ζωφόρος της Μαρίας Κυπραίου]

“Μου άρεσε το γυάλινο πάτωμα, γιατί μπορούσες να δεις τις ανασκαφές. Επίσης, μου άρεσαν πολύ οι κόρες και τα αρχαϊκά αγάλματα, γιατί περνούσαμε ανάμεσά τους. Το πιο αγαπημένο μου απ΄ όλα ήταν ο τελευταίος όροφος, ο όροφος του Παρθενώνα. Ακόμα, η αρχιτεκτονική του μουσείου ήταν μοντέρνα, διαφορετική από το κτίριο του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου”.

Παναγιώτα Καπενή

“Ο χώρος μου άφησε πολύ καλές εντυπώσεις. Είχε πανέμορφα εκθέματα τα οποία δεν είχα δει ως τώρα. Αυτά που μου έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση ήταν τα δύο αετώματα, το αρχαϊκό και το κλασικό, που είδαμε στον πρώτο και στον τελευταίο όροφο, καθώς και οι Καρυάτιδες. Τέλος, μου άρεσε η εξερεύνηση που κάναμε στο μουσείο σε ομάδες, συμπληρώνοντας τα φύλλα εργασίας μας και αποκτώντας νέες γνώσεις. Ήταν πολύ ωραία”.

Σταμάτης Καμινάρης

[Η χρωματιστή "Πεπλοφόρος" της Γαρυφαλλιάς]

“Μου άρεσε πολύ το μουσείο και τη μεγαλύτερη εντύπωση μου ἐκανε η συντήρηση των αγαλμἀτων, αλλά και το χρώμα που έμεινε στα αγάλματα στο πέρασμα όλων αυτών των χρόνων”.

Νίκος Ζενελάι

“Το Μουσείο της Ακρόπολης μου άρεσε πιο πολύ από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, γιατί είναι πιο μοντέρνο. Μου έκανε εντύπωση το πάτωμα του μουσείου, αφού είναι φτιαγμένο από γυαλί και έχεις τη δυνατότητα να βλέπεις από κάτω την ανασκαφή. Επιπλέον, μου άρεσε πάρα πολύ η παράσταση στο αρχαϊκό αέτωμα, με την επίθεση των δύο λιονταριών στον ταύρο και τον τρισώματο δαίμονα. Τέλος, πάρα πολύ όμορφα ήταν τα αγάλματα των κορών και της θεάς Αθηνάς, η οποία ήταν σε στάση μάχης, όπως τη βλέπουμε συνήθως”.

Σταυρίνα Βαμβακά

[Η χρωματιστή "Πεπλοφόρος" της Εύης]

“Ο χώρος μου φάνηκε πολύ εντυπωσιακός και μου άρεσε πολύ. Πιο πολύ μου άρεσε το γυάλινο πάτωμα, κάτω από το οποίο μπορούσα να δω τον οικισμό. Επίσης, μου άρεσε πολύ που μπορούσαμε να περπατήσουμε ανάμεσα στα αγάλματα. Στο δεύτερο όροφο μου άρεσε που μπορούσαμε μέσα από το τεράστιο τζάμι να δούμε την Ακρόπολη”.

Έλενα Αρώνη

[Η κόμμωση της Καρυάτιδας από την Παναγιώτα]

“Εμένα μου άρεσε πάρα πολύ ο χώρος, γιατί είχε πολλά και ενδιαφέροντα πράγματα. Μου άρεσαν τα αετώματα με τους θεούς του Ολύμπου, αλλά και με τη διαμάχη του Ποσειδώνα και της Αθηνάς για την πόλη της Αθήνας. Επίσης, μου άρεσαν οι κόρες και τα χρώματά τους”.

Άννα Καρανικόλα

“Περισσότερο μου άρεσε η θέα του Παρθενώνα από το δεύτερο όροφο του μουσείου. Επίσης, με εντυπωσίασε που ο όροφος αυτὀς είχε τον ίδιο ακριβώς προσανατολισμό με τον Παρθενώνα. Ένα άλλο θέμα που με εντυπωσίασε ήταν οι Καρυάτιδες, αν και μία από αυτές δεν έχει σωθεί ολόκληρη. Μία άλλη Καρυάτιδα βρισκόταν υπό συντήρηση και είδαμε, μάλιστα, ένα σχετικό βίντεο”.

Ανδρέας Γεωργακόπουλος

“Τα εκθέματα του Μουσείου της Ακρόπολης με εντυπωσίασαν πάρα πολύ. Πιο πολύ με εντυπωσίασαν οι κόρες, γιατί σε μερικές από αυτές είχαν σωθεί ίχνη χρώματος. Επίσης, το αέτωμα με τα δύο λιοντάρια και τον τρισώματο δαίμονα. Τέλος, οι Καρυάτιδες ανήκουν στα μεγάλα αριστουργήματα που είδα στο μουσείο. Ο Παπποσιληνός με το Διόνυσο ήταν επίσης ένα αριστούργημα και με αφορμή αυτό έμαθα πόσο σημαντικό ήταν το θέατρο στην αρχαία Ελλάδα”.

Θεμιστοκλής Αποστολόπουλος

[Η κόμμωση της Καρυάτιδας από τον Ανδρέα]

“Το Μουσείο της Ακρόπολης μου άρεσε πιο πολύ από το Εθνικό Αρχαιολογικό, γιατί ήταν πιο μοντέρνο. Μου άρεσε πολύ, γιατί το πάτωμα είχε γυαλί και βλέπαμε από κάτω τους οικισμούς που έχουν βρεθεί. Μέσα στο μουσείο μου άρεσαν επίσης οι κόρες και οι κομμώσεις τους, αλλά και οι δύο σκηνές που είδαμε στον τελευταίο όροφο με την Αθηνά, όπως και η σκηνή της παράδοσης του πέπλου της θεάς. Τέλος, μου άρεσε πολύ η θέα της Ακρόπολης από τον τελευταίο όροφο. Αυτό που δεν μου άρεσε ήταν η υποδοχή, που μας πήρε τις τσάντες, και η καφετέρια, που ήταν ακριβή”.

Σπύρος Καπάτος

[Η χρωματιστή ζωφόρος της Κατερίνας]

“Ο χώρος του μουσείο ήταν πολύ ωραίος, ένα σύγχρονο μουσείο με αγάλματα παντού. Το πάτωμα μας ζάλιζε όταν το κοιτούσαμε, γιατί από κάτω φαίνονταν οι ανασκαφές. Όταν ανεβήκαμε στο δεύτερο όροφο, υπήρχε ένα μεγάλο τζάμι με θέα τον Παρθενώνα. Ἠταν απλά τέλειο!”

Βασιλική Αγγελοπούλου

[Η πολύχρωμη "Χιώτισσα" της Μαρίας Ζήση]

“Από την επίσκεψη στο Μουσείο της Ακρόπολης μου έχουν μείνει πολύ καλές εντυπώσεις. Το πρώτο πράγμα που με εξέπληξε ήταν το γυάλινο πάτωμα, από το οποίο φαίνονταν οι αρχαιολογικοί χώροι που έχουν αποκαλύψει οι ανασκαφές στην περιοχή. Επίσης, μου άρεσε η μοντέρνα αρχιτεκτονική του μουσείου, αλλά και το γεγονός ότι τα εκθέματα δεν φυλάσσονταν σε προθήκες και μπορούσαμε να κυκλοφορήσουμε ανάμεσά τους. Με εντυπωσίασαν τα αγάλματα, καθώς και το ότι το μουσείο είναι χτισμένο με τέτοιο τρόπο ώστε να θυμίζει το βράχο της Ακρόπολης και το ναό του Παρθενώνα”.

Ράνια Δερμιτζάκη

-Την επίσκεψη στο μουσείο οργάνωσαν, σχεδίασαν και πραγματοποίησαν μαζί μας οι καθηγήτριές μας, κυρίες Τσιώρου και Γεωργακοπούλου.

Το 3ο Γυμνάσιο Αιγάλεω και η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης (21 Μαρτίου), οι μαθήτριες και οι μαθητές του Γ3 (και όχι μόνο) έκαναν μια "περιήγηση" στη νεοελληνική ποίηση και επέλεξαν τους στίχους που τους εκφράζουν...

Οι επιλογές...

-του Μικέλε και της Μαρίας (Σινγκ)

-της Έφης και της Άννας (Παπακώστα)

 -της Ευαγγελίας και της Μυρτώς

 -του Ιάκωβου και της Μαρίας (Πλιώτα)

-της Ολυμπίας και του Γιώργου (Χαλίλι)

-της Άννας (Σαρρή) και της Κικής

-του Μάριου και του Γιώργου (Τζήκου)

Επειδή οι φωτογραφίες δεν είναι καθαρές: "Είμαστε κάτι ξεχαρβαλωμένες κιθάρες" (Μάριος) και "Είμαστε κάτι διάχυτες αισθήσεις" (Γιώργος) [Κώστας Καρυωτάκης, "Είμαστε κάτι..."]

 -του Βασίλη (Σαλβάνου) και του Βασίλη (Παρασκευόπουλου):

Επειδή οι φωτογραφίες δεν είναι καθαρές: "Με τι καρδιά, με τι πνοή/ τι πόθους και τι πάθος/ πήραμε τη ζωή μας· λάθος!/ κι αλλάξαμε ζωή" (Βασίλης Σαλβάνος) από την "Άρνηση" του Γιώργου Σεφέρη και "Οι τελευταίοι στους τελευταίους που θα γραφτούν" (Βασίλης Παρασκευόπουλος) από τον "Επίλογο" του Μανόλη Αναγνωστάκη

-Μία έκτακτη συμμετοχή (ευχαριστούμε!) - η επιλογή της Κωνσταντίνας του Γ1:

Και μία έκπληξη-guest εμφάνιση:
-η επιλογή στίχων και η δημιουργία της Αριστέας, μιας αγαπημένης μαθήτριας και φίλης από το Βερολίνο, η οποία μας στέλνει την εργασία της από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, όπου βρίσκεται για την τρέχουσα σχολική χρονιά. Την ευχαριστούμε πολύ!

Μια περιήγηση στον κόσμο του Βυζαντίου: το 3ο Γυμνάσιο Αιγάλεω στο Βυζαντινό Μουσείο (η σειρά του Β2...)

Μια περιήγηση στον κόσμο του Βυζαντίου:

η σειρά του Β2 να επισκεφθεί το Βυζαντινό Μουσείο

     Την Πέμπτη 7 Φεβρουαρίου 2013 ήρθε, επιτέλους, η δική μας σειρά να επισκεφθούμε το Βυζαντινό Μουσείο της Αθήνας (μαζί με την καθηγήτρια της ιστορίας, κ. Τσιώρου, και τον καθηγητή των θρησκευτικών, κ. Παπαϊακώβου). Η περιήγησή μας στις ενότητες: “Παλαιές μορφές-νέα σύμβολα”, “Τα εγκόσμια”, “Χριστιανική Αίγυπτος”, “Τόπος αναψύξεως”, “Εξουσία και διοίκηση”, “Κρίσιμη καμπή”, “Λατρεία και Τέχνη”, “Όψεις δημόσιου και ιδιωτικού βίου” ήταν διασκεδαστική και διδακτική, καθώς ακολουθούσαμε τις δραστηριότητες του φύλλου εργασίας μας, ίσως όμως και κάπως κουραστική στο πολύ ενδιαφέρον αλλά τεράστιο μουσείο. Η καταρρακτώδης βροχή κατά την επιστροφή μας στο σχολείο αποτέλεσε μια όχι ευχάριστη έκπληξη...

Οι εντυπώσεις μας, με λόγια και ζωγραφιές...

“Στο μουσείο όλα ήταν υπέροχα. Όλα μου άρεσαν πολύ, τα ολοζώντανα χρώματα και το διασκεδαστικότατο παιχνίδι που μας ετοίμασε η κυρία μας. Επίσης, μου άρεσαν πολύ τα ψηφιδωτά, η κάθε λεπτομέρειά τους με έκανε να έχω περισσότερο ενδιαφέρον. Οι τοιχογραφίες ήταν κι αυτές πολύ ιδιαίτερες, όμως η αγαπημένη μου ήταν ο “Ελκόμενος”, που απεικόνιζε τον Ιησού με το σταυρό. Είναι δύσκολο να επιλέξω ένα αντικείμενο, μου έκαναν όμως περισσότερη εντύπωση τα παιδικά παπούτσια και ρούχα από την Αίγυπτο γιατί μου φαινόταν αδιανόητο το πόσο καλά είχαν διατηρηθεί”.

Νικολέττα Λουμίδη

“Η επίσκεψη στο μουσείο ήταν πολύ ενδιαφέρουσα. Είδαμε και μάθαμε πολλά για το βυζαντινό κόσμο. Δεν ξέρω τι να πρωτοαναφέρω: είδαμε ψηφιδωτά, κοσμήματα, εικόνες, αγάλματα, χειρόγραφα, αγγεία, πλάκες με επιγραφές, τάφους... Ήταν πολύ ωραία και χαίρομαι που πήγαμε, αν και κάποια στιγμή μπερδεύτηκα λίγο με τα φυλλάδια (γι' αυτό άφησα κάποια κενά)”.

Έλενα Λούτσιβ

“Στην είσοδο με εντυπωσίασε το καλοδιατηρημένο αντίγραφο του ψηφιδωτού από την Ιταλία με τον Ιουστινιανό και τη συνοδεία του. Επίσης, μου έκανε εντύπωση ο ορθογώνιος τάφος και έχω μείνει με την απορία πώς έθαβαν τους νεκρούς, αλλά σε γενικές γραμμές το μουσείο τα' σπαγε!!!”.

Οδυσσέας Κορελίδης

“Χαίρομαι που επισκεφθήκαμε το Βυζαντινό Μουσείο. Μάθαμε πολλά πράγματα. Αυτό που μου άρεσε περισσότερο ήταν οι τοιχογραφίες και ειδικά αυτή με τους Τρεις Ιεράρχες. Μου άρεσαν επίσης τα κοσμήματα, που ήταν φτιαγμένα από πολύχρωμες πολύτιμες πέτρες, η σιδερένια πανοπλία και τα παιδικά παπούτσια και ρούχα. Μου έκανε εντύπωση που κατάφεραν να επιζήσουν τόσα χρόνια οι βυζαντινές ενδυμασίες”.

Ελίνα Μπατή

“Οι εντυπώσεις μου από το Μουσείο είναι τέλειες. Ενθουσιάστηκα γιατί ήταν όλα πολύ ωραία, περισσότερο όμως θυμάμαι το γλυπτό του Ορφέα με τα ζώα γύρω του”.

Γεωργία Μπραζιώτη

“Εμένα μου άρεσαν τα σιδερένια κουτάλια και τα πιάτα από το θησαυρό της Μυτιλήνης, τα αγγεία, τα παιδικά παπούτσια και τα αντικείμενα που έβαζαν μέσα στον τάφο δίπλα στους νεκρούς”.

Ρόμπερτ Μοράρου

“Από το μουσείο θυμάμαι περισσότερο τα ψηφιδωτά, τις εικόνες, τις επιγραφές από τους τάφους, τα νομίσματα και την περγαμηνή με το γράμμα του αυτοκράτορα. Μάθαμε πολλά πράγματα για τα βυζαντινά χρόνια και ήταν, γενικά, πολύ ωραία”.

Χρήστος Λιλής

“Μου άρεσαν πολύ όλα, δεν μου άρεσε μόνο η αρχή της επίσκεψής μας με τους χάρτες και τα αγάλματα. Από τη στιγμή που κατεβήκαμε τις σκάλες, το μουσείο γινόταν όλο και πιο ενδιαφέρον: είδαμε τάφους, πανοπλίες, τοιχογραφίες. Επίσης, δεν μου άρεσε που, όταν επιστρέφαμε, έβρεχε”.

Θοδωρής Κοντίδης

“Όλα ήταν πολύ ωραία, αυτό όμως με το οποίο εντυπωσιάστηκα πιο πολύ ήταν η πανοπλία. Μου άρεσε όμως και ο καλοδιατηρημένος δίδυμος τάφος”.

Κωνσταντίνος Κονόμης

“Το Βυζαντινό Μουσείο είναι το μεγαλύτερο μουσείο που έχω επισκεφτεί. Είχε πολύ εντυπωσιακά εκθέματα και δεν προλάβαμε να τα δούμε όλα. Τα κοσμήματα που χρησιμοποιούσαν τότε, οι δίδυμοι τάφοι, οι τοιχογραφίες και τα νομίσματα ήταν αυτά που μου τράβηξαν την προσοχή. Θα ξαναπήγαινα σε αυτό το μουσείο πολλές φορές!”.

Ελένη Μακρυγιάννη

“Πιο πολύ με εντυπωσίασε ο δίδυμος τάφος με το χαραγμένο σταυρό στο εσωτερικό του και τις επιγραφές. Μου έκανε εντύπωση και το χειρόγραφο γράμμα με το οποίο ο αυτοκράτορας έδινε προνόμια σε μια περιοχή”.

Γιάννης Κοντοχρήστος

“Αυτό που μου έκανε μεγαλύτερη εντύπωση ήταν η σιδερένια πλεχτή πανοπλία. Μου άρεσαν όμως και οι τάφοι, μέσα στους οποίους μπορέσαμε να διακρίνουμε χαραγμένους σταυρούς, αλλά και παραστάσεις πουλιών και φυτών”.

Γιώργος Μακαλιάς

“Στο μουσείο είδαμε πολύ σημαντικά πράγματα και μάθαμε πάρα πολλά. Αυτά που μου άρεσαν πιο πολύ ήταν η σιδερένια πανοπλία και το ψηφιδωτό που είδαμε και σχολιάσαμε όταν μπήκαμε. Επίσης, μου άρεσε και η περγαμηνή, που ήταν πολύ μεγάλη και με την οποία ο αυτοκράτορας έδινε προνόμια σε μια περιοχή”.

Δημήτρης Μυρσιάδης

“Το αγαπημένο μου μέρος της ξενάγησης ήταν προς το τέλος, όταν βλέπαμε εικόνες, τοιχογραφίες και κάποια μέρη από βυζαντινές εκκλησίες. Αυτό που μου έχει μείνει περισσότερο είναι ένα κομμάτι τοιχογραφίας που το έχουν αφαιρέσει από βυζαντινό ναό και τώρα πλέον είναι έκθεμα στο Βυζαντινό Μουσείο. Στην αρχή πολλά από τα αντικείμενα που σχολιάζαμε ήταν μονόχρωμα ή σκούρα, προς το τέλος της επίσκεψής μας όμως όλα άρχισαν να παίρνουν χρώμα. Μου άρεσαν πολύ και μου φαίνεται λίγο περίεργο που έχουν διατηρηθεί από τότε”.

Βασιλική Λινάρδου

“Αυτά που μου έμειναν περισσότερο είναι: τα πάρα πολλά νομίσματα που είδαμε στις προθήκες, η επιστολή του αυτοκράτορα προς μια περιοχή για να της δώσει προνόμια, η ψηφιδωτή εικόνα της Παναγίας Γλυκοφιλούσας και, φυσικά, η μεγάλη πανοπλία”.

Παναγιώτης Μήτσικας

“Από την επίσκεψή μας στο μουσείο πιο πολύ μου έκαναν εντύπωση τα ψηφιδωτά και, κυρίως, αυτή η καταπληκτική ψηφιδωτή εικόνα με την Παναγία από την Κωνσταντινούπολη. Επίσης, είδαμε μια σιδερένια πανοπλία τόσο εντυπωσιακή που δεν περίμενα ποτέ ότι θα δω από κοντά. Τέλος, μου έκανε εντύπωση και το ίδιο το μουσείο: ήταν μεγάλο και γεμάτο με πράγματα που δεν ήξερα ότι υπήρχαν και ότι θα είχα την ευκαιρία να δω”.

Αιμιλία Κοκκινογένη

Παρακολουθώντας ένα αριστούργημα του παγκόσμιου κινηματογράφου

Mαθήτριες και μαθητές του 3ου Γυμνασίου Αιγάλεω  

στην προβολή των “Μοντέρνων Καιρών” του Charlie Chaplin 

 στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων

Το απόγευμα της Κυριακής 17 Φεβρουαρίου 2013, μια ομάδα μαθητριών και μαθητών και των τριών τάξεων του σχολείου μας είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει την ταινία “Μοντέρνοι Καιροί” του Charlie Chaplin, η οποία προβλήθηκε στο πλαίσιο των εκδηλώσεων με τίτλο “Οι τέχνες συναντούν τη Βιομηχανία” στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων στο Γκάζι.

       Παρά το γεγονός ότι η ταινία γυρίστηκε το 1936, μαζί με το γέλιο που μας πρόσφεραν μερικές από τις κλασικές σκηνές της, προέκυψε έντονος και ο κοινωνικός και πολιτικός προβληματισμός, ο οποίος μάλιστα αποδεικνύεται πιο επίκαιρος από ποτέ. Τα παιδιά της Γ΄ Γυμνασίου (Γ1) αξιοποίησαν την εμπειρία αυτή στο μάθημα της Κοινωνικής και Πολιτικής Αγωγής, παρουσιάζοντας την ταινία στους συμμαθητές τους και συνδέοντάς την με ζητήματα και ενότητες του συγκεκριμένου μαθήματος.

       Η Κωνσταντίνα, ο Αντόλφ, ο Φράνκο και ο Μάνος μοιράστηκαν μαζί μας κάποιες σκέψεις τους:

“Η σκηνή που επιλέγω να κρατήσω είναι αυτή στην οποία ο ήρωάς μας μπαίνει στο σπίτι (στην παράγκα) και το αποκαλεί παράδεισο. Δηλώνει ότι ο πραγματικός παράδεισος για έναν άνθρωπο βρίσκεται μέσα στην ψυχή του και δεν καθορίζεται από τα πλούτη και τα αγαθά. Ένιωσε σπίτι του, τη ζεστασιά και το φιλόξενο περιβάλλον, παρόλο που ήταν η πρώτη φορά που το έβλεπε. Μπορεί να ήταν τρελός, αλλά ήταν η πιο ορθολογική σκέψη που είχε κάνει”. (Κωνσταντίνα Θουλοβασιλείου)

“Η σκηνή που με κατενθουσίaσε ήταν εκεί που ο Τσάπλιν είπε στη μικρή άστεγη κοπέλα πως το σπίτι που είχε βρει, όσο εκείνος ήταν φυλακισμένος, ήταν παράδεισος, ενώ, όταν μπήκε μέσα, όλα άρχισαν να πέφτουν ή να σπάνε. Θα έλεγα ότι εκείνο το σπίτι δεν ήταν παράδεισος, αλλά, αν ήθελες, σε έστελνε στον παράδεισο...” (Αντόλφ Γιακούπι)

“Η σκηνή που θέλω να κρατήσω είναι αυτή στην οποία ο ήρωας ξυπνά το πρωί και φορώντας το μαγιό του, καλοδιάθετος, πηγαίνει να κάνει το πρωινό του μπάνιο. Βουτάει και τότε συνειδητοποιεί ότι η λίμνη δεν είναι βαθιά, κάνει μια τούμπα, πέφτει κάτω και από τους πόνους κρατάει το κεφάλι του”. (Φράνκο Γιακούπι)
“Θα χαρακτήριζα την ταινία που παρακολουθήσαμε, με μια λέξη, μοναδική! Πολλές σκηνές με ενθουσίασαν αλλά μία έκανε, πιστεύω, τη διαφορά: ήταν η σκηνή στην οποία ο Chaplin βρίσκεται σε ένα εστιατόριο και δουλεύει αυτός ως σερβιτόρος και η αγαπημένη του (η άστεγη κοπέλα) ως χορεύτρια. Εκεί αναγκάζεται να βγει στη σκηνή, ώστε να διασκεδάσει το κοινό, και αρχίζει να τραγουδά σε μια ακατανόητη γλώσσα!!! Πρόκειται για ένα μοναδικό στιγμιότυπο μέσα σε μία, κατά τα άλλα, βουβή ταινία και είναι πραγματικά πολύ ωραίο”. (Μάνος Ορφανός)

Μαθήτριες και μαθητές που συμμετείχαν: Ειρήνη Αλτόγλου, Σπύρος Ελύτης, Νίκος Δημητρέλης, Φράνκο Γιακούπι, Ρόμπερτ Μοράρου, Κωνσταντίνα Θουλοβασιλείου, Αντόλφ Γιακούπι, Μάνος Ορφανός, μαζί με την καθηγήτρια Κων/να Τσιώρου και το Νικηφόρο.

Το συνοδευτικό μας φυλλάδιο για την προβολή της ταινίας:

«Μοντέρνοι Καιροί» (Modern Times), ΗΠΑ, 1936, α/μ, 87΄

Σκηνοθεσία-Σενάριο: Charlie Chaplin/ Διεύθυνση Φωτογραφίας: Ira Morgan, Rollie Totheroh/ Μοντάζ: Charlie Chaplin, Willard Nico/ Μουσική: Charlie Chaplin / Ηθοποιοί: Charlie Chaplin, Paulette Goddard, Henry Bergman, Stanley Sandford, Chester Conklin

O Τσάρλι Τσάπλιν στο ρόλο ενός εργάτη εργοστασίου που τρελαίνεται στην αλυσίδα παραγωγής και, όταν βγαίνει από το τρελοκομείο, τον περιμένουν νέες περιπέτειες. Τέλος, ερωτεύεται μιαν άστεγη κοπέλα (Paulette Goddard), την οποία συναντά σε μια αστυνομική κλούβα… Στην ταινία εμφανίζεται ο γνωστός "αλητάκος" με το χαρακτηριστικό καπέλο και μουστάκι, ο οποίος αγωνίζεται να επιβιώσει στο μοντέρνο, βιομηχανοποιημένο κόσμο. Το φιλμ έχει φόντο το μεγάλο οικονομικό και χρηματηστηριακό κραχ του 1929 και αποτελεί ένα σχόλιο στην απεγνωσμένη προσπάθεια για εύρεση εργασίας, σε μια κοινωνία με τεράστια ανεργία, καθώς και στην οικτρή οικονομική κατάσταση των ανθρώπων. Τέλος, στην ταινία γίνονται ειρωνικές αναφορές στην έντονη βιομηχανοποίηση και στην επιρροή που έχει αυτή στις συνθήκες εργασίας. Πολλοί συμφωνούν ότι οι "Μοντέρνοι Καιροί" αποτελούν μια από τις σπουδαιότερες ταινίες όλων των εποχών.

Λίγα σχόλια... Η δεύτερη ηχητική ταινία του Chaplin, σε μια εποχή που έχει αποκτήσει συνείδηση των κοινωνικών προβλημάτων που μαστίζουν τη βιομηχανοποιημένη Δύση και αποφασίζει να επιδοθεί σε μια ιδιοφυή και απολαυστική κριτική του σύγχρονου αστικού μηχανοποιημένου κόσμου.

Η εναρκτήρια σκηνή με την εικόνα των εργαζομένων σε αντιπαραβολή με ένα κοπάδι προβάτων, αλλά και αυτές της αυτόματης ταΐστρας εργατών και της πτώσης στο εσωτερικό της μηχανής με τα γιγάντια γρανάζια, προδίδουν το υποκριτικό και σκηνοθετικό μεγαλείο του Chaplin, παράλληλα με τις ιδεολογικές του ανησυχίες. Αγγίζει θέματα που παραμένουν επίκαιρα ακόμα και σήμερα: φτώχεια, ανεργία, απεργίες, πολιτική αδιαλλαξία, οικονομικές ανισότητες, τυραννία των μηχανών, ναρκωτικά. Έχοντας υποστεί την απάνθρωπη μεταχείριση των εργοδοτών στις μεγάλες βιομηχανίες, ο ήρωας καταλήγει να περιπλανιέται άνεργος και πεινασμένος. Στο δρόμο συναντά μία φτωχή κοπέλα και μαζί προσπαθούν να ξεφύγουν από τους αστυνομικούς που τους καταδιώκουν και να ζήσουν την δική τους ρομαντική πλάνη, μακριά από έναν κόσμο δυστυχίας και αναταραχών. Η περιπλάνηση τους μέσα στην πόλη και οι απόπειρές τους να βρουν δουλειά οδηγούν και τους δύο σε μία σειρά ξεκαρδιστικών, ωστόσο γλυκόπικρων, περιπετειών.

Οι «Μοντέρνοι Καιροί» είναι μία ηχητική ταινία, αλλά όχι μία ταινία διαλόγων. Ο δημιουργός της συνέθεσε ένα ακουστικό κολάζ από τους ήχους της πόλης και των εργοστασίων, με ελάχιστες ηχογραφημένες ομιλίες και τηρώντας τη χρήση των επεξηγηματικών καρτών ανάμεσα στις σκηνές. Η σεκάνς* κατά την οποία ο Chaplin προσλαμβάνεται για να σφίγγει βίδες στη γραμμή παραγωγής ενός εργοστασίου, μπλέκεται στα γρανάζια ενός τεράστιου μηχανήματος και τελικά χάνει τόσο πολύ την ανθρώπινη υπόστασή του από τη δουλειά, ώστε τριγυρίζει στο εργοστάσιο, σφίγγοντας τις μύτες και τα κουμπιά όσων συναντά, είναι μια σκηνή ανθολογίας.

Ας σκεφτούμε...

1. Παρουσιάστε την υπόθεση της ταινίας (έτσι όπως την καταλάβατε εσείς) σε 100 π. λέξεις.

___________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

2. Αν έπρεπε να κρατήσετε μία μόνο σκηνή από την ταινία, ποια θα ήταν αυτή; Περιγράψτε τη και εξηγήστε γιατί. _________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

3. Σε ποιες πέντε λέξεις συμπυκνώνεται, κατά τη γνώμη σας, το βαθύτερο νόημα της ταινίας;

_________________________________________________________________________________

4. Χαρακτηρίστε με μία λέξη την ταινία που παρακολουθήσαμε.

_________________________________________________________________

* σεκάνς = μια μικρή ή μεγάλη ομάδα σκηνών που διαδέχονται η μία την άλλη και βρίσκονται ενωμένες με ένα κοινό σκοπό, την απόδειξη μιας ιδέας

Charlie Chaplin, "Modern Times"

http://www.dailymotion.com/video/xf893n_yyyyyyyyy-yyyyyy_shortfilms#.USTrcR1kOSo

Το σχολείο συναντά το θέατρο ... και μια μοντέρνα διασκευή ενός κλασικού έργου

Το σχολείο συναντά το θέατρο ... και μια μοντέρνα διασκευή ενός κλασικού έργου:

ομάδα μαθητριών και μαθητών του 3ου Γυμνασίου Αιγάλεω

παρακολούθησε το Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας

Το Σάββατο 26 Ιανουαρίου 2013 ομάδα μαθητριών και μαθητών και των τριών τάξεων του 3ου Γυμνασίου Αιγάλεω παρακολούθησε το κλασικό έργο του William Shakespeare “Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας”, σε μια ελεύθερη διασκευή γαι εφήβους, στο Θέατρο του Νέου Κόσμου. Οι ηθοποιοί και οι υπόλοιποι συντελεστές των ομάδων 4Frontal και ω² έστησαν μια παράσταση για νέους (και όχι μόνο), η οποία, μεταφέροντάς μας στην ψευδαισθησιακή πραγματικότητα ενός αλλόκοτου νυχτερινού δάσους, προτείνει τις πολλαπλές πραγματικότητες, τη σχετικότητα και την αμφισβήτηση ως θεμελιώδεις αρχές της ατομικής και συλλογικής ανάπτυξης.

Πώς ορίζεται η πραγματικότητα; Τι είναι αληθινό; Τι σημαίνουν τα όνειρα;

Πώς υλοποιούνται οι επιθυμίες; Πώς μπορεί ο άνθρωπος να συνδεθεί ξανά με το σύμπαν;

Όλα αυτά τα ερωτήματα -και πολλά ακόμα- τέθηκαν με αξιοθαύμαστη απλότητα, σαφήνεια και διασκεδαστικό τρόπο στην παράσταση που παρακολουθήσαμε και απολαύσαμε. Τις επόμενες μέρες στο σχολείο είχαμε την ευκαιρία να συζητήσουμε ευρύτερα για το ελισαβετιανό θέατρο και το έργο του Shakespeare, να διατυπώσουμε την κριτική και τους προβληματισμούς μας και να σχολιάσουμε τρεις χαρακτηριστικές φράσεις του έργου που θεωρήσαμε ενδιαφέρουσες:

«Θέλω να είμαι ο απόλυτος κυρίαρχος»

«Εύχομαι αυτή η στιγμή να διαρκούσε για πάντα»

«Τα πάντα είναι πιθανά»

Σκεφτείτε, λοιπόν, κι εσείς...

Μαθήτριες και μαθητές που συμμετείχαν: Στάθης Βλάχος, Σπύρος Καπάτος, Βασίλης Καρβέλας, Μαρία Κυπραίου, Εύη Κεμιτζόγλου, Μαρία Παπουτσογιαννοπούλου, Ηλιάνα Τζάκο, Ιωάννα Τζεβίζογλου, Αριστέα Τζαρέλα, Μαρία Χατζημηνά, Σπύρος Ελύτης, Νάσια Γεράκου, Κωνσταντίνα Θουλοβασιλείου, Άννα Σαρρή, Έφη Χατζημηνά, μαζί με τις καθηγήτριες Τζένη Σεργιαννίδου και Κων/να Τσιώρου.