Η Α΄ Γυμνασίου και οι "Ελληνικές Θάλασσες"

    Το πρωί της Κυριακής 22 Δεκεμβρίου 2013, μαθήτριες και μαθητές της Α΄ Γυμνασίου βρεθήκαμε στο Μουσείο Μπενάκη της οδού Πειραιώς για μια επίσκεψη στην έκθεση φωτογραφίας "Ελληνικές Θάλασσες", η οποία, εκτός του ότι μας έδωσε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε την εξέλιξη της τέχνης της φωτογραφίας από τα μέσα του 19ου αιώνα ως τις μέρες μας και να ταξιδέψουμε σε ποικίλα θαλασσινά τοπία, αποτέλεσε και μια εισαγωγή στην επόμενη θεματική ενότητα που θα προσεγγίσουμε στη Νεοελληνική Λογοτεχνία.

     O Δημήτρης και ο Φώτης επέλεξαν τις αγαπημένες τους φωτογραφίες από την έκθεση:

"Μία από τις φωτογραφίες που μου άρεσαν είναι το "Τραγονήσι Μυκόνου", η οποία απεικονίζει ανθρώπους που προφανώς έχουν έρθει με μια βάρκα στο νησί για πικ-νικ στην παραλία. Η φωτογραφία μου αρέσει, διότι βρίσκω ευχάριστο το θέμα της. Μια δεύτερη φωτογραφία, που δείχνει το κύμα να χτυπάει στα βράχια, μου αρέσει, επειδή απεικονίζει ένα όμορφο τοπίο". (Δημήτρης Φέρτης, Α5)

"Φωτογραφίες που επέλεξα:

1) Οι σφουγγαράδες της Καλύμνου. Η φωτογραφία μας δείχνει ένα μικρό αγόρι που κρατάει ένα τεράστιο σφουγγάρι. Μου έκανε εντύπωση το μέγεθος του σφουγγαριού σε σχέση με το αγόρι. Ο φωτογράφος που αποτύπωσε με τη φωτογραφική του μηχανή την εικόνα αυτή το 1950 στην Κάλυμνο είναι ο Δημήτρης Χαρισιάδης.

2) Ναυπηγεία. Στη δεύτερη φωτογραφία βλέπουμε ένα ναυπηγείο στο οποίο επισκευάζουν ένα τάνκερ. Οι άνθρωποι φαίνονται μικροί μπροστά στο πελώριο τάνκερ. Μου έκανε εντύπωση, γιατί μου θύμισε τον προπάππου μου, που ήταν πρώτος μηχανικός σε τέτοια μεγάλα τάνκερ και πολλές φορές βρισκόταν σε ναυπηγεία σε όλο τον κόσμο. Φωτογράφος είναι ο Δημήτρς Χαρισιάδης, που τράβηξε τη φωτογραφία αυτή στο Νεώριο της Σύρου το 1977". (Φώτης Τραχανάς, Α6)

Ο Δημήτρης από το Α2 μας παρουσιάζει λίγο πιο αναλυτικά τις εντυπώσεις του:

Ένα φωτογραφικό ταξίδι μέσα στο χρόνο

     Καθώς ένα νέο κεφάλαιο στο μάθημα της Λογοτεχνίας ανοίγει, το οποίο έχει θέμα «Εικόνες της Ελλάδας μέσα από την ποίηση», η κυρία Τσιώρου και η κυρία Στρίντζη κανόνισαν να επισκεφθούμε μια έκθεση φωτογραφίας με τίτλο «Ελληνικές θάλασσες» την Κυριακή 22 Δεκεμβρίου. Πολλοί μαθητές ανταποκρίθηκαν θετικά (μαζί τους και εγώ).

     Φτάσαμε μπροστά σε ένα μεγάλο, τετραγωνισμένο, ανοιχτόχρωμο, βιομηχανικού τύπου κτήριο με μια ψηλή θύρα -το μουσείο Μπενάκη της οδού Πειραιώς- γεμάτοι ενδιαφέρον. «Βουτώντας μέσα στη θάλασσα», είδαμε καφέ και άσπρες στην αρχή και, προχωρώντας, ασπρόμαυρες κυρίως φωτογραφίες. Η φωτογραφία που μου τράβηξε την προσοχή ήταν έγχρωμη και είχε ως φόντο μια παραλία, ενώ στη μέση υπήρχε μια ταμπέλα που πάνω της εικονίζεται μια παραλία. Όλες οι φωτογραφίες ήταν πολύ ωραίες. Ήταν απαθανατισμένα πολλά και διαφορετικά τοπία, αλλά και άνθρωποι.

     Η έκθεση αυτή ήταν πάρα πολύ πετυχημένη. Επίσης, μου αρέσουν τα πλοία και η θάλασσα και πήγα γεμάτος περιέργεια να τη δω. Οι φωτογραφίες ήταν πολύ πιο ωραίες από ό,τι περίμενα. Θα ήθελα να ξαναπάω μια φορά ακόμα για να αφιερώσω περισσότερο χρόνο σε καθεμιά από τις φωτογραφίες. (Δημήτρης Ζαγοραίος, Α2)

_______________________________________________________________________________

Αυτό είναι το σύντομο φυλλάδιο που συνόδευσε την επίσκεψή μας:

Α΄ Γυμνασίου/ Νεοελληνική Λογοτεχνία/         Σχ. Έτος 2013-2014

Επίσκεψη στην έκθεση φωτογραφίας:

"Ελληνικές Θάλασσες: Ένα φωτογραφικό ταξίδι μέσα στο χρόνο"

(Κυριακή 22 Δεκεμβρίου 2013, Μουσείο Μπενάκη)

Στο πέρασμα των αιώνων η ελληνική θάλασσα, άρρηκτα δεμένη με την ιστορία του τόπου και με τη ζωή των κατοίκων του, δεν έπαψε να εμπνέει ποιητές και καλλιτέχνες. Μετά την εφεύρεση της φωτογραφίας στα μισά περίπου του 19ου αιώνα και ως σήμερα, στις ζωγραφικές αναπαραστάσεις του ελληνικού θαλασσινού τοπίου προστέθηκαν αναρίθμητες φωτογραφικές εικόνες του ίδιου θέματος.

Στην έκθεση παρουσιάζονται 350 περίπου φωτογραφίες χωρισμένες σε 5 χρονολογικές ενότητες: 1) δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, 2) οι πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα, 3) μεσοπόλεμος, 4) μεταπολεμική περίοδος, 5) εποχή της μεταπολίτευσης έως σήμερα.

Η επιλογή τους πραγματοποιήθηκε από την Φανή Κωνσταντίνου και την Αλίκη Τσίργιαλου (επιμελήτριες του Φωτογραφικού Αρχείου Μουσείου Μπενάκη), καθώς και από τον Κωστή Αντωνιάδη (καθηγητή φωτογραφίας στο Τμήμα Φωτογραφίας και Οπτικοακουστικών Τεχνών του T.E.I. Aθήνας), ύστερα από συστηματική αναδίφηση σε αρχεία και ιδιωτικές συλλογές της Ελλάδας και του εξωτερικού.

Κριτήριο αξιολόγησης κάθε επιλεγμένου θέματος υπήρξε αφενός το καθαρά φωτογραφικό του ενδιαφέρον σε σχέση με την εξέλιξη του μέσου και τη διαδοχή των καλλιτεχνικών ρευμάτων στην πορεία της φωτογραφίας, αφετέρου η αντιπροσωπευτική του θέση μέσα στο ιστορικό, ιδεολογικό και αισθητικό πνεύμα της εποχής του. Αν και η θεματογραφία των εικόνων δεν καθόρισε από μόνη της την επιλογή τους, εντούτοις μέσα από το πλούσιο οπτικό θησαυρό που συγκεντρώθηκε ο επισκέπτης θα έχει τη δυνατότητα να παρακολουθήσει τη σχέση των ανθρώπων με τη θάλασσα, τον τρόπο ζωής στις παραθαλάσσιες και νησιωτικές περιοχές, την ανάπτυξη της ναυσιπλοΐας καθώς και τον περίπλου των ελληνικών νησιών από τους πρώτους περιηγητές έως τον μαζικό τουρισμό.

Η έκθεση πραγματοποιείται στο πλαίσιο της Διεθνούς Συνάντησης των Επιμελητών Φωτογραφικών Συλλογών και Μουσείων, γνωστή ως Oracle και εντάσσεται στο εκθεσιακό πρόγραμμα του Athens Photo Festival 2013.

(από την ιστοσελίδα του Μουσείου Μπενάκη:

http://www.benaki.gr/index.asp?lang=gr&id=202010001&sid=1347 )

Από τις φωτογραφίες που είδαμε επιλέξτε δύο που για κάποιους λόγους σας έκαναν μεγαλύτερη εντύπωση/ σας φάνηκαν περισσότερο ενδιαφέρουσες ...και γράψτε μια σύντομη παρουσίασή τους (θέμα, καλλιτέχνης, περιγραφή), εξηγώντας ταυτόχρονα γιατί τις επιλέξατε.

________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

Ένα μαγικό ταξίδι "Από τη Φρουτοπία στο Νησί των Πυροτεχνημάτων"

     Το πρωί του Σαββάτου 14 Δεκεμβρίου 2013, 20 μαθήτριες και μαθητές του Α2 και του Α5 επισκεφθήκαμε το Μουσείο Γουναρόπουλου στα Άνω Ιλίσια και την έκθεση "Από τη Φρουτοπία στο Νησί των Πυροτεχνημάτων", με 64 έργα ελλήνων καλλιτεχνών εμπνευσμένα από βιβλία του Ευγένιου Τριβιζά. Η επίσκεψη πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας και με αφορμή την ανάγνωση και το σχολιασμό του βιβλίου του Ευγένιου Τριβιζά "Τα μαγικά μαξιλάρια". Τα "Μαγικά μαξιλάρια" μάλιστα κυριαρχούσαν στην έκθεση με αρκετά εκθέματα, κάποια προερχόμενα από τις θεατρικές μεταφορές του βιβλίου. 

Τα μαγικά μαξιλάρια (εφιαλτικά και αντιεφιαλτικά)...

Η Νικολέττα από το Α2 παρουσίασε αναλυτικά την επίσκεψή μας:

«Το παραμύθι ζωντανεύει»

Πριν από λίγες μέρες, εγώ, η δασκάλα μου και οι φίλοι μου από το σχολείο επισκεφτήκαμε το Μουσείο Γουναροπούλου στον δήμο Ζωγράφου. Την εκδρομή οργάνωσε η καθηγήτριά μας με αφορμή το βιβλίο του Ευγένιου Τριβιζά «Τα μαγικά μαξιλάρια», το οποίο διαβάζουμε στο μάθημα λογοτεχνίας αυτόν τον καιρό. Η έκθεση, λοιπόν, είναι αφιερωμένη στα βιβλία του Τριβιζά. Ζωγράφοι και άλλοι καλλιτέχνες (ακόμα και ο ίδιος ο Τριβιζάς) δημιούργησαν με φαντασία και αγάπη έργα αξέχαστα. Πολλά από αυτά ήταν εμπνευσμένα από τα «Μαγικά μαξιλάρια».

Το κτίριο στο οποίο στεγάζεται η έκθεση είναι μικρό. Καθώς μπαίνουμε, αριστερά υπάρχει μία σκάλα. Προχωρώντας αντικρίζουμε τον χώρο όπου φιλοξενούνται τα εκθέματα. Το δωμάτιο είναι γεμάτο φαντασία, χρώματα και περιπέτεια. Παντού υπάρχουν πολύχρωμες κατασκευές, ζωγραφιές και στολές από παραστάσεις. Από «Τα μαγικά μαξιλάρια» έχει δοθεί η στολή του «Τίλιου Ξεφτίλιου» και η μακέτα των σκηνικών από την παράσταση. Ακόμα, η κορόνα, το φτερό και το μελάνι του βασιλιά Αρπατίλαου, ένας πίνακας με τον Αρπατίλαο και τον Ξεφτίλιο αλλά και ο «Νόμος της Ουρανούπολης» που δημιούργησε ο Τριβιζάς, ένας πίνακας με τα υλικά των αντιεφιαλτικών μαξιλαριών και, φυσικά, τα ίδια τα μαγικά μαξιλάρια. Όμως το ταξίδι στον μαγικό κόσμο του Τριβιζά δεν τελειώνει εδώ.

Ανεβαίνοντας στον πάνω όροφο, καινούριες εκπλήξεις περιμένουν τον επισκέπτη! Εκθέματα από τη Φρουτοπία κλέβουν την παράσταση, καθώς και ένα επιτραπέζιο παιχνίδι. Αφού τελειώσαμε το φύλλο εργασίας που μας έδωσε η κυρία και παρατηρήσαμε όλα τα εκθέματα, εγώ και κάποιοι φίλοι μου, παίξαμε το επιτραπέζιο παιχνίδι. Μόλις χωριστήκαμε σε ομάδες και μάθαμε τους κανόνες, δεν χάσαμε χρόνο και ξεκινήσαμε το παιχνίδι. Ήταν πολύ διασκεδαστικό και αστείο που η ώρα πέρασε τόσο γρήγορα. Έτσι, η κυρία μας ανακοίνωσε ότι πρέπει να φύγουμε. Στην αρχή, στεναχωρήθηκα που φεύγαμε, γιατί περνούσα πολύ ωραία. Έπειτα όμως ήμουν πάλι ενθουσιασμένη, γιατί η κυρία ανακοίνωσε ότι η περιήγησή μας δεν τελείωσε ακόμα, αλλά θα επισκεπτόμασταν και το απέναντι κτίριο, το οποίο ήταν κι αυτό τμήμα του μουσείου. Αργότερα, έμαθα ότι ήταν το σπίτι του Γουναρόπουλου.

Η έκθεση του άλλου κτιρίου περιέχει ζωγραφιές και πίνακες του Γουναρόπουλου. Ο Γουναρόπουλος, ήταν ένας σύγχρονος για την εποχή του ζωγράφος.

   Τελικά, όταν φύγαμε, είχα μάθει πολλά καινούργια πράγματα, είχα διασκεδάσει μαζί με τους φίλους μου και είχα περάσει ένα ενδιαφέρον και διασκεδαστικό Σάββατο. Η έκθεση μου άρεσε πολύ, διότι κάθε έκθεμα είχε τον δικό του χαρακτήρα και όλο ήταν εντυπωσιακά. Αυτή την έκθεση θα την πρότεινα σε μικρούς αλλά και μεγάλους. (Νικολέττα Δραζινάκη, Α2)

Ο νόμος του Αρπατίλαου για την κατάργηση όλων των ημερών ξεκούρασης...

     Ιδιαίτερα μας εντυπωσίασαν: το σκηνικό της παράστασης “Τα μαγικά μαξιλάρια” (μια μακέτα δουλεμένη με προσοχή στη λεπτομέρεια), αλλά και το κοστούμι του Τίλιου Ξεφτίλιου, το γιλέκο του οποίου αποτύπωνε με λέξεις την προσωπικότητα και το χαρακτήρα του. Δεν ήταν όμως μόνο αυτά... Την προσοχή μας τράβηξαν ιδιαίτερα και: το κυριολεκτικά (!) αόρατο καγκουρό, η υπερηχητική αεροσκάφη του Πίκου Απίκου από τη Φρουτοπία (πάντα αναρωτιόμασταν πώς ήταν), οι ήρωες της Φρουτοπίας και οι βίδες (στις οποίες μετατράπηκαν οι μανάβηδες της Φρουτοπίας).

     Πώς μας φάνηκε γενικά η έκθεση;

"Η έκθεση ήταν καλύτερη απ' ό,τι περίμενα. Όλα τα εκθέματα ήταν φανταστικά".

"Δεν την περίμενα τόσο καλή. Θα την πρότεινα γενικά σε παιδιά που έχουν διαβάσει βιβλία του Τριβιζά".

"Πίστευα ότι θα ήταν λίγο βαρετή, αλλά αμέσως μόλις μπήκα μέσα κατάλαβα ότι έκανα λάθος".

(Οι μαθήτριες και οι μαθητές που μοιράστηκαν μαζί μας τις εντυπώσεις τους: Θανάσης Καραθανάσης, Πολύδωρος Ταμτάμης, Κων/νος Τασάκος, Παυλίνα Καρλατήρα, Δήμητρα Ροδιά, Νεφέλη Παπαρίζου, Δημήτρης και Γιάννης Φέρτης, Παναγιώτης Ταβλάς, Δημήτρης Καγγελόπουλος, Δημήτρης Ζαγοραίος, Λυδία Kαγιαυτάκη, Μαρία Δαμίγου, Βασιλική Ζυγουράκη, Ειρήνη Σκαβάρα, Σταυρίνα Παπαμιχαήλ, Νικολέττα Δραζινάκη).

     Στο τέλος της επίσκεψής μας είχαμε την ευκαιρία να περιηγηθούμε και το χώρο που αποτελούσε το εργαστήριο του ζωγράφου Γ. Γουναρόπουλου, να παρατηρήσουμε τους πίνακές του και να πληροφορηθούμε ενδιαφέροντα στοιχεία για τη ζωή και το έργο του.

_______________________________________________________________________________

Αυτό είναι το περιεχόμενο του φυλλαδίου που συνόδευσε την επίσκεψή μας:

Α΄ Γυμνασίου/ Νεοελληνική Λογοτεχνία

Σάββατο 14 Δεκεμβρίου 2013, Μουσείο Γ. Γουναρόπουλου

Επίσκεψη στην έκθεση “Από τη Φρουτοπία στο Νησί των Πυροτεχνημάτων” (με αφορμή την ανάγνωση και επεξεργασία του βιβλίου “Τα μαγικά μαξιλάρια” του Ευγένιου Τριβιζά)

Μία έκθεση – Πέντε αποστολές

- [Εισαγωγή: Ποια στοιχεία μάς δίνει ο τίτλος της έκθεσης για το περιεχόμενό της;]

1η Αποστολή

- Αναζητήστε τα έργα που έχουν σχέση με τα “Μαγικά μαξιλάρια”. Καταγράψτε τα εδώ:

Έργο-τίτλος	Καλλιτέχνης	Είδος αντικειμένου

- Ποιο έργο σας φαίνεται περισσότερο ενδιαφέρον/ επιτυχημένο/ ευφάνταστο; Εξηγήστε τους λόγους.__________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

- Υπάρχει κάποιο έκθεμα που σας βοήθησε να διαμορφώσετε μια πιο ολοκληρωμενη ή διαφορετική εικόνα για κάποιο στοιχείο του βιβλίου; Ποιο είναι αυτό το έκθεμα;__________________________

________________________________________________________________________________

- Κάποια από αυτά τα έργα συνδέονται με τη θεατρική παρουσίαση του βιβλίου. Ποια στοιχεία αποκομίζετε για την παράσταση;

2η Αποστολή

- Από τα υπόλοιπα έργα επιλέξτε πέντε που για κάποιους λόγους θεωρείτε αξιοσημείωτα. Καταγράψτε τα εδώ!

Έργο-τίτλος	Καλλιτέχνης	Είδος αντικειμένου	Βιβλίο με το οποίο συνδέεται

3η Αποστολή

Από τα βιβλία του Τριβιζά που εκπροσωπούνται στην έκθεση με κάποιο έργο, συγκεντρώστε εδώ όσους περισσότερους τίτλους θυμάστε. Έχετε διαβάσει κάποια από αυτά; Ποια;

________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

4η Αποστολή

Σχολιάστε ό,τι άλλο θέλετε....

________________________________________________________________________________

5η Αποστολή

Ποια είναι η γενική σας εντύπωση από την έκθεση (πόσο κοντά ήταν σε αυτό που περιμένατε, τι σας άρεσε, τι δεν σας άρεσε, θα την προτείνατε σε άλλους/ σε ποιους και γιατί...)

________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

Αν θέλετε, αποδώστε με μια ζωγραφιά το αντικείμενο που σας έμεινε περισσότερο στο μυαλό ή ό,τι άλλο εμπνευστήκατε από την επίσκεψή μας.

Η Α΄ Γυμνασίου στο Μουσείο Μπενάκη: "Από τις δύο πλευρές του Αιγαίου"

     Το πρωί της Κυριακής 24 Νοεμβρίου 2013, 30 μαθητές και μαθήτριες του Α2, του Α5 και του Α6, παρά την καταρρακτώδη βροχή, βρεθήκαμε στο Μουσείο Μπενάκη, για την παρακολούθηση του ιστορικού ντοκιμαντέρ "Από τις δύο πλευρές του Αιγαίου". Το ντοκιμαντέρ μας φάνηκε ενδιαφέρον όχι μόνο μέσα στο πλαίσιο της συγκεκριμένης ιστορικής περιόδου αλλά και σε σύνδεση με έργα της νεοελληνικής λογοτεχνίας που έχουμε διαβάσει.

     Η Νικολέττα Δραζινάκη, ο Δημήτρης Ζαγοραίος, η Νεφέλη Παπαρίζου, η Δήμητρα Ροδιά, ο Παναγιώτης Ταβλάς, η Χριστίνα Παυλίδου, ο Τίμος Σπηλιώτης, ο Κωνσταντίνος Τασάκος, η Ερμιόνη Τζεβελεκίδη και η Εύη Χαβιάρη (μαθήτριες και μαθητές του Α2, Α5 και Α6), χαρακτήρισαν την ταινία: ενδιαφέρουσα, συγκλονιστική, αληθινή, καθηλωτική, λυπητερή και κοσμοπολίτικη. Σημείωσαν ακόμα ότι, κατά τη γνώμη τους, το νόημα της ταινίας συμπυκνώνεται σε λέξεις και φράσεις, όπως: ξεσηκωμός, διωγμός, ταλαιπωρία, μαρτυρίες, πραγματικότητα/ Σμύρνη, καταστροφή, πανικός, πρόσφυγες, ελπίδα/ ανταλλαγή πληθυσμών, προσφυγιά, λύπη, φτώχεια/ αντιμετώπιση και “κακοποίηση” των προσφύγων/ λαοί διαφορετικοί, μα ίσοι στη ζωή.

_______________________________________________________________________________

Αυτό είναι το φυλλάδιο που συνόδευσε την παρακολούθηση της ταινίας:

2ο Π. Π. Γυμνάσιο Αθήνας/                                                              Σχολικό έτος 2013-2014

Κυριακή 24 Νοεμβρίου 2013, Μουσείο Μπενάκη: «Από τις δύο πλευρές του Αιγαίου: διωγμός και ανταλλαγή πληθυσμών, Τουρκία-Ελλάδα 1922-1924»

Λίγα λόγια για την ταινία

Ένα κεφάλαιο της νεοελληνικής ιστορίας μπαίνει σε εικόνες: ο λόγος για την επώδυνη «ανταλλαγή πληθυσμών», που ακολούθησε την καταστροφή της Σμύρνης και θεσμοθετήθηκε με τη Συνθήκη της Λωζάννης τον Ιούλιο του 1923. Η ταινία «Aπό τις δύο πλευρές του Αιγαίου: Διωγμός και Ανταλλαγή Πληθυσμών, Τουρκία-Ελλάδα, 1922-1924», σε σκηνοθεσία Μαρίας Ηλιού, είναι ένα ιστορικό ντοκιμαντέρ και αποτελεί τη συνέχεια της περσινής ταινίας «Σμύρνη: Η καταστροφή μιας κοσμοπολίτικης πόλης 1900 – 1922» της ίδιας σκηνοθέτιδας. Συγκεντρώνει όλα τα χαρακτηριστικά ενός ιστορικού ντοκιμαντέρ, με ένα μοντάζ κινηματογραφικών εικόνων και φωτογραφιών -σπάνια αρχεία αντλημένα από δυσεύρετες πηγές- συνοδευόμενο από σχόλια ιστορικών και μαρτυρίες απογόνων των θυμάτων (προσφύγων). Η μουσική προσθέτει ένα επιπλέον σχόλιο στην τραγωδία.

Η ιστορική πραγματικότητα παρουσιάζεται στο κοινό χωρίς διάθεση υποστήριξης της μίας ή της άλλης πλευράς. Το δράμα των ανθρώπων που υπέστησαν το «βίαιο εκτοπισμό» μεταδίδεται στο θεατή με ποικίλους τρόπους. Ο επιστημονικός αντικειμενικός λόγος των ειδικών μελετητών συνδυάζεται με τις συγκινησιακά φορτισμένες μαρτυρίες των ανταλλαγέντων, ενώ οι εικόνες λειτουργούν ως τεκμήριο των περιγραφών. Έτσι, ο συνδυασμός του υποκειμενικού με το αντικειμενικό στοιχείο αφήνει στο θεατή την πρωτοβουλία να βγάλει τα συμπεράσματά του. Πρόσφυγες πρώτης δεύτερης και τρίτης γενιάς, και από τις δύο πλευρές του Αιγαίου, αφηγούνται τις προσωπικές τους ιστορίες. Οι οικογενειακές μικροϊστορίες εκτυλίσσονται στα παράλια της Μικράς Ασίας, στον Πόντο και την Καππαδοκία, αλλά και στη βόρεια Ελλάδα και την Κρήτη. Από τους ομιλητές, μάλιστα, η Καλλιόπη, κόρη ελληνορθόδοξων προσφύγων από την Καππαδοκία, διηγείται την ιστορία της στα τουρκικά, ενώ ο Husnu, γιος Μουσουλμάνων προσφύγων από την Κρήτη, διηγείται την ιστορία της οικογένειάς του στα κρητικά.

Σχολείο για παιδιά προσφύγων στη Θεσσαλονίκη

Και λίγα λόγια για την ιστορία της Σμύρνης

Η ίδρυση της Σμύρνης τοποθετείται στο 1100 π.Χ., όταν Αιολείς από την Κύμη της Αιολίδος εγκαθίστανται στο μυχό του σμυρναϊκού κόλπου, ιδρύοντας εκεί δική τους αποικία. Όταν ήρθε στη Μικρά Ασία ο Μέγας Αλέξανδρος (334 π.Χ.), συγκέντρωσε τους διασκορπισμένους Σμυρναίους και έχτισε για χάρη τους νέα πόλη στους πρόποδες του Πάγου, εκεί όπου βρίσκεται η σημερινή πόλη. Μετά το θάνατο του Αλεξάνδρου, οι διάδοχοί του κατέστησαν τη Σμύρνη ακμαίο πολιτιστικό και εμπορικό κέντρο.

Η ανάπτυξη της Σμύρνης συνεχίστηκε και κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους, χάρη στα ειδικά προνόμια που απολάμβανε η πόλη και στο ενδιαφέρον των ρωμαίων αυτοκρατόρων. Στο διάστημα της χιλιόχρονης ιστορίας του Βυζαντίου, γνώρισε περιόδους ακμής αλλά και κατάπτωσης. Το 1424 η πόλη περιήλθε στην κυριαρχία των Οθωμανών Τούρκων. Κατά την Τουρκοκρατία (1424-1919), και παρά τις δοκιμασίες από σεισμούς, πυρκαγιές και επιδημίες, η Σμύρνη κατάφερνε πάντα να ανασυγκροτείται, με το ελληνικό στοιχείο να ενισχύει σταδιακά την παρουσία του.

Στις 2/15 Μαΐου 1919, ο ελληνικός στρατός αποβιβάστηκε στην προκυμαία της Σμύρνης και μέσα σε 14 μήνες είχε σημαντικές στρατιωτικές επιτυχίες. Η Συνθήκη των Σεβρών (Ιούλιος/Αύγουστος 1920) αποτέλεσε τη μεγαλύτερη διπλωματική επιτυχία της Ελλάδας, άφηνε, όμως, πολλές εκκρεμότητες. Την ίδια στιγμή στην Ελλάδα τα πάθη του εθνικού διχασμού, που είχαν οξυνθεί εξαιτίας της διαμάχης Βασιλικών-Βενιζελικών, οι αλλαγές σε πολιτικό και στρατιωτικό πεδίο μετά την ήττα του Βενιζέλου στις εκλογές του 1920, η αντίδραση των Συμμάχων για την επαναφορά του Κωνσταντίνου στο θρόνο και η απομάκρυνση εμπειροπόλεμων αξιωματικών είχαν αρνητικές συνέπειες στο μικρασιατικό μέτωπο και διαμόρφωσαν τις κατάλληλες προϋποθέσεις για την τελική επίθεση του Κεμάλ, η οποία οδήγησε στην κατάρρευση του μετώπου (Αύγουστος 1922) και στην οπισθοχώρηση του ελληνικού στρατού.

Ακολούθησε η μαζική έξοδος χιλιάδων χριστιανών από τις πόλεις και τα χωριά της Μ. Ασίας προς τη Σμύρνη, με τη σκέψη ότι εκεί θα εύρισκαν ασφάλεια, αφού οι Τούρκοι δε θα μπορούσαν να διαπράξουν βιαιοπραγίες λόγω της παρουσίας πολυάριθμων ξένων. Οι πρώτοι άτακτοι μπήκαν στη Σμύρνη στις 27 Αυγούστου και την επομένη έκαναν την εμφάνισή τους τα τμήματα του τουρκικού στρατού. Ακολούθησαν σφαγές, λεηλασίες και ο εμπρησμός της πόλης. Η Ανακωχή των Μουδανιών (Οκτώβριος/ Νοέμβριος 1922) τερμάτισε τις εχθροπραξίες μεταξύ των εμπολέμων και αποτέλεσε το προοίμιο για τη Συνθήκη της Λωζάννης (30 Ιανουαρίου 1923), η οποία οριστικοποίησε τα γεγονότα και οδήγησε στην ανταλλαγή των πληθυσμών.

Σκεφτείτε:

1. Από όσα παρακολουθήσατε στην ταινία:

-όλα τα γνωρίζατε ήδη,

-όλα σας ήταν άγνωστα,

-κάποια τα γνωρίζατε ή είχατε μια γενική ιδέα, αλλά δεν γνωρίζατε λεπτομέρειες;

Ποιο ισχύει/ποια ισχύουν από τα παραπάνω;

________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

2. Υπάρχουν κάποια σημεία που σας προκάλεσαν απορίες; Ποια είναι αυτά;

________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

3. Αν έπρεπε να κρατήσετε μία μόνο σκηνή από την ταινία, ποια θα ήταν αυτή; Περιγράψτε τη σκηνή και εξηγήστε γιατί την επιλέξατε.

________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

4. Σε ποιες πέντε λέξεις συμπυκνώνεται, κατά τη γνώμη σας, το νόημα της ταινίας;

________________________________________________________________________________

5. Χαρακτηρίστε με μία λέξη την ταινία που παρακολουθήσαμε.

________________________________________________________________________________

6. Θα προτείνατε την ταινία σε άλλους; Σε ποιους και για ποιους λόγους;

________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

Μπορείτε ακόμα να δείτε/ να διαβάσετε/ να ακούσετε:

Ντοκιμαντέρ για τη μικρασιατική καταστροφή

http://e-didaskalia.blogspot.gr/2013/06/blog-post_4251.html

Για την ένταξη των προσφύγων

http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-C102/79/647,2402/

Τραγούδια για τη μικρασιατική καταστροφή

http://psamouxos.blogspot.gr/2011/12/blog-post_04.html

2ο Π. Π. Γυμνάσιο Αθήνας: Μια εκπαιδευτική βόλτα στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων

Ποια σχέση έχουν τα νεοκλασικά της Αθήνας 

με ένα παλιό πιλοποείο και δύο αρχιτέκτονες από τη Δανία;

     Το πρωί της Κυριακής 20 Οκτωβρίου 2013, η επίσκεψή μας στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων συνδέθηκε με όλα τα παραπάνω (και όχι μόνο). Σαράντα έξι μαθήτριες και μαθητές της Α΄ Τάξης του 2ου Π. Π. Γυμνασίου Αθήνας βρεθήκαμε στον παλιό βιομηχανικό χώρο της οδού Ηρακλειδών, περιηγηθήκαμε στη μόνιμη έκθεση "Οδοιπορικό της Αθήνας", περάσαμε από το Μουσείο-Θέατρο Σκιών της οικογένειας Χαριδήμου και καταλήξαμε στην έκθεση σχεδίων με τίτλο "Η Αθήνα των Χάνσεν μέσα από το αρχιτεκτονικό κέλυφος".

   Για αρχή, παρουσιάζουμε εδώ το φυλλάδιο που συνόδευσε την επίσκεψή μας, με όλες τις απαραίτητες πληροφορίες, αλλά και τις δραστηριότητές μας στο χώρο.

     Ευχαριστούμε όλους τους μαθητές και όλες τις μαθήτριες που συμμετείχαν, αλλά και τους γονείς για την υποστήριξή τους!
    Ήταν επίσης μεγάλη η χαρά και η συγκίνηση για κάποιους από εμάς που συναντήσαμε φεύγοντας το 3ο Γυμνάσιο Αιγάλεω...
      

Το συνοδευτικό μας φυλλάδιο:

2^ο Π. Π. Γυμνάσιο Αθήνας                                                Κυριακή 20 Οκτωβρίου 2013

Μια επίσκεψη στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων:

ο χώρος, οι μόνιμες εκθέσεις του και η έκθεση σχεδίων

«Η Αθήνα των Χάνσεν μέσα από το αρχιτεκτονικό κέλυφος»

Α. Ο χώρος

Το Πολιτιστικό Κέντρο στεγάζεται στο παλιό «Πιλοποιείο Πουλοπούλου»

            Το «Ελληνικόν Πιλοποιείον», από τις πιο επιτυχημένες ελληνικές επιχειρήσεις, ιδρύθηκε το 1886 από τον Ηλία Πουλόπουλο, έναν υφασματέμπορο από την Καλαμάτα που ήρθε στην Αθήνα αποφασισμένος να γίνει βιομήχανος. Το εργοστάσιο που υψώνεται στη συμβολή των οδών Θεσσαλονίκης και Ηρακλειδών, δίπλα στις γραμμές του ΗΣΑΠ, οικοδομήθηκε το 1896. Είναι το παλαιότερο πιλοποιείο της Αθήνας, ευρύτερα γνωστό ως "ΠΙΛ-ΠΟΥΛ" (Πιλοποιείο Πουλόπουλου), στο οποίο απασχολούνταν περίπου 250 εργαζόμενοι (1898). Πρόκειται για ένα αξιόλογο δείγμα βιομηχανικής αρχιτεκτονικής της εποχής του, το οποίο στην πλήρη ακμή του καταλάμβανε όλο το οικοδομικό τετράγωνο Θεσσαλονίκης, Ηρακλειδών, Φλυέων και Αμφικτύονος, ανεπτυγμένο με διαδοχικά κτίσματα γύρω από ένα κεντρικό προαύλιο. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν ορισμένα διάσπαρτα νεοκλασικά στοιχεία (όπως π.χ. οι παραστάδες των ανοιγμάτων με τα δωρικά επίκρανα), που μαρτυρούν τον επικρατούντα τότε αρχιτεκτονικό συρμό, ενώ στους τοίχους του κτιρίου είναι ορατά ακόμη τα ίχνη από τις σφαίρες των Δεκεμβριανών του 1944. Το εργοστάσιο ήταν πλήρως εξοπλισμένο ήδη το 1900 και τα καπέλα που κατασκεύαζε αποσπούσαν διεθνή βραβεία. Η επιχείρηση λειτούργησε ως τα μέσα του 20ού αιώνα στο συγκεκριμένο οικοδόμημα. Από αυτό έχει απομείνει μόνο ένα μικρό μέρος το οποίο έχει αποκατασταθεί στην αρχική του μορφή και ανήκει στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων.

Ας σκεφτούμε/ ας συζητήσουμε:

Γνωρίζατε την ύπαρξη, την ιστορία ή τη σύγχρονη χρήση αυτού του χώρου;

Ποια είναι η γνώμη σας για την αξιοποίηση και χρήση αυτού του ιστορικού κτιρίου στις μέρες μας;

Β. Οι μόνιμες εκθέσεις

1. Το «Οδοιπορικό της Αθήνας»

Το Οδοιπορικό της Αθήνας δημιουργήθηκε από το Ε.Λ.Ι.Α. (Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο) σε συνεργασία με το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων. Είναι μία έκθεση που προσπαθεί να αποτυπώσει την καθημερινή ζωή της πόλης στα νεότερα χρόνια. Αφορά την Αθήνα από το γύρισμα του αιώνα ως τον μεσοπόλεμο. Αναπαριστά σε φυσικό μέγεθος μια αθηναϊκή γειτονιά που αποτελείται από οκτώ παραδοσιακά μαγαζιά: ένα φωτογραφείο, ένα κουρείο, ένα φαρμακείο, ένα παντοπωλείο, ένα κατάστημα νεωτερισμών, ένα καπνοπωλείο, ένα τυπογραφείο και ένα καφενείο. Τα σπίτια είναι αντίγραφα πραγματικών κατοικιών της Αθήνας των αρχών του αιώνα και έχει γίνει προσπάθεια η γειτονιά να είναι όσο το δυνατόν πιο ζωντανή και άμεση.  

Η ιδιαιτερότητα του εγχειρήματος βρίσκεται στις ποικίλες και πλούσιες συλλογές αντικειμένων και εντύπων καθημερινής χρήσης που επανεντάσσονται στο χώρο τους, δίνοντας έτσι την αισθητική και το χρώμα της εποχής που ανασυνθέτουν. Πρόκειται για "εφήμερα" είδη που μαρτυρούν με ενάργεια την ανθρώπινη δραστηριότητα. Όλα σχεδόν τα αντικείμενα αυτού του τμήματος είναι αυθεντικά: τα ρούχα, τα καπέλα, οι μηχανές του τυπογραφείου και του φωτογραφείου, τα βάζα, τα φάρμακα κ.λπ.

Ας σκεφτούμε/ ας συζητήσουμε:

Ας αναζητήσουμε σε αυτόν το χώρο αντικείμενα και στοιχεία που σχετίζονται με την αρχική χρήση του κτιρίου! Ποια είναι αυτά;

Ποια από τις αναπαραστάσεις είναι για σας περισσότερο ενδιαφέρουσα; Γιατί;

2. Το Μουσείο-Θέατρο Σκιών «Χαρίδημος»

Από το Σεπτέμβριο του 2006 φιλοξενείται στο ισόγειο η πλούσια συλλογή της γνωστής οικογένειας καραγκιοζοπαιχτών Χαριδήμου. Παρουσιάζονται πάνω από χίλια εκθέματα, όπως φιγούρες από δέρμα, χαρτόνι, ζελατίνη, χνάρια με μολύβι, πανόδετα χειρόγραφα βιβλία, πίνακες λαϊκής ζωγραφικής, φωτογραφικά ντοκουμέντα και άλλα από τις αρχές του 20ού αιώνα μέχρι τις μέρες μας.

Ας σκεφτούμε/ ας συζητήσουμε:

Ποιο από τα εκθέματα σας τράβηξε περισσότερο την προσοχή; Γιατί;

Γ. Η έκθεση σχεδίων «Η Αθήνα των Χάνσεν»

Η έκθεση αποτελείται από 38 σχέδια νεοκλασικών κτισμάτων της Αθήνας, που αποτυπώνουν δημιουργήματα των Δανών αρχιτεκτόνων, Theophilus και Christian Hansen, οι οποίοι κατά τον 19ο αιώνα σχεδίασαν πολλά δημόσια κτίρια στην πρωτεύουσα σε νεοκλασικό ρυθμό. Πρόκειται για μοναδικά κι ανεπανάληπτα κτίρια, όπως το Αστεροσκοπείο, η Εθνική Βιβλιοθήκη και η Ακαδημία Αθηνών του Θεόφιλου Χάνσεν, αλλά και το Πανεπιστήμιο Αθηνών, το πιο σημαντικό και πλέον κομψό κτίσμα του Χριστιανού Χάνσεν, ο οποίος εκπόνησε εμπεριστατωμένες μελέτες των μνημείων της αρχαιότητας.

Ένας σύγχρονος Δανός, ο αρχιτέκτων Robert Mogensen, ήρθε στην Αθήνα για να επανασυνδέσει την παράδοση του 19^ου αιώνα με την πόλη του 21ου αιώνα. Βγήκε στους χαοτικούς δρόμους της ελληνικής πρωτεύουσας και μέσα στην κίνηση και την πολυκοσμία σκιτσάρισε ορισμένα από τα εμβληματικά δημόσια κτίρια της Αθήνας, τα πιο πολλά από αυτά συνδεδεμένα με τον Χριστιανό και τον Θεόφιλο Χάνσεν (από τη γέννηση του οποίου συμπληρώθηκαν φέτος 200 χρόνια).

Ας σκεφτούμε/ ας συζητήσουμε:

-Ξέρετε τι εννοούμε με τον όρο νεοκλασικός και νεοκλασική αρχιτεκτονική;

-Μπορείτε να αναγνωρίσετε κάποια γνωστά αθηναϊκά κτίρια στα σχέδια; Ποια;

-Μεταξύ των κτιρίων υπάρχουν και κάποια των οποίων ο ρόλος συνδέεται άμεσα ή έμμεσα με την εκπαίδευση. Ποια είναι αυτά τα κτίρια και πώς συνδέεται το καθένα από αυτά με την εκπαίδευση;

________________________________________________________________________

Ποιες είναι οι τελικές σας εντυπώσεις από την επίσκεψη (τι βρήκατε περισσότερο ενδιαφέρον, τι σας άρεσε/ τι δεν σας άρεσε, τι καινούριο μάθατε...)

Μπορείτε, αν θέλετε,να αποτυπώσετε σε ένα σχέδιο κάτι από αυτά που είδαμε ή ό,τι άλλο θεωρείτε χαρακτηριστικό από την επίσκεψή μας.

3ο Γυμνάσιο Αιγάλεω: Αποχαιρετώντας τη σχολική χρονιά 2012-2013

     Μια χρονιά τόσο πλούσια σε εκπαιδευτικές δραστηριότητες απαιτούσε έναν αντάξιο αποχαιρετισμό. Το απόγευμα της Τρίτης 18 Ιουνίου 2013, λοιπόν, μαθήτριες και μαθητές, καθηγήτριες και καθηγητές αποχαιρετήσαμε τη σχολική χρονιά που ολοκληρώθηκε παρακολουθώντας τις εκδηλώσεις του 1ου Athens Gardens Festival στον Εθνικό Κήπο: το αργεντίνικο τανγκό των "El duo de dos" συνδυάστηκε με τις μουσικές του "Athens Chamber Ensemble" από την εποχή του μπαρόκ ως τις μέρες μας.

     Στο τέλος όλοι πήραμε από μία κάρτα σαν αυτή:

για να "θυμόμαστε τα πολιτιστικά ταξίδια μας" από τον Οκτώβριο του 2012 ως τον Ιούνιο του 2013.

      

Ευχαριστούμε πολύ όσους συμμετείχαν στην προσπάθεια!

Το Γ3 του 3ου Γυμνασίου Αιγάλεω και η λογοτεχνία: κάποια δείγματα δουλειάς από τη σχολική χρονιά 2012-13

Ενώ οι  γραπτές εξετάσεις συνεχίζονται, παρουσιάζουμε  εδώ κάποια παραδείγματα των προσπαθειών των μαθητριών και των μαθητών του Γ3 να ασχοληθούν δημιουργικά με την ανάγνωση λογοτεχνίας (και όχι μόνο)... 

Ας ξεκινήσουμε με κάτι από το τέλος της σχολικής χρονιάς, την πολύ επιτυχημένη εικονογράφηση των χαϊκού του Γ. Σεφέρη από την Άννα Παπακώστα. Διαβάστε και τα χαϊκού για να τα συνδέσετε με την εικονογράφηση: 

ΙΑ΄ 

Πού να μαζεύεις
τα χίλια κομματάκια
του κάθε ανθρώπου.

ΙΕ'
Βουλιάζει ο κόσμος
κρατήσου, θα σ' αφήσει
μόνο στον ήλιο.

ΙΣΤ'
Γράφεις
το μελάνι λιγόστεψε
η θάλασσα πληθαίνει.

Η Άννα Σαρρή, με τη σειρά της, εμπνεύστηκε το δικό της χαϊκού. Έγραψε:

Δεν έχω ρεύμα

κι εγώ ακούω

στο κινητό μου ΝΕΒΜΑ

Συνεχίζουμε με τις ατομικές ή ομαδικές εργασίες που ετοίμασαν όλα σχεδόν τα παιδιά του Γ3, διαβάζοντας, παρουσιάζοντας και αξιοποιώντας δημιουργικά ένα βιβλίο της επιλογής τους.

α. Η Ευαγγελία Πολύζου και η Ελένη Σπύρου διάβασαν τον κλασικό "Μικρό Πρίγκιπα" του Antoine de Saint-Exupéry. Στις παρατηρήσεις τους, τις οποίες κατέγραψαν στο σχετικό φύλλο εργασίας (βλ. στο τέλος της ανάρτησης), τόνισαν ότι "το βιβλίο δίνει σημαντικά μαθήματα ζωής, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την ιστορία με την αλεπού και το 'μάθημα' φιλίας". Μας παρουσίασαν όμως και τη ζωγραφιά της Ευαγγελίας:

β. Η Κική Παπαδοπούλου διάβασε τη "Μικρή Πριγκίπισσα" (συγγραφέας: F.M. Burnett) . Από τις παρατηρήσεις της στο φύλλο εργασίας, επιλέγουμε τα εξής: "Το βιβλίο πραγματεύεται ένα πολύ επίκαιρο θέμα, τα χρήματα και το ρόλο τους στη ζωή μας. Με εντυπωσίασε η αλλαγή της συμπεριφοράς των ανθρώπων απέναντι στην πρωταγωνίστρια όταν αυτή έμεινε φτωχή, ενώ στην αρχή ήταν πολύ πλούσια. Σημειώνω επίσης την αξιοπρέπεια της Σάρας (της πρωταγωνίστριας), ακόμη και στις άσχημες μέρες, αφού ήθελε να συμπεριφέρεται σαν "πριγκίπισσα" ακόμη και τότε".

γ. Η Έφη Χατζημηνά προτίμησε να διαβάσει το "Φάρο της Αλεξάνδρειας" (συγγραφέας: Τζ. Μπράντσοου), ένα βιβλίο με ιστορικό ενδιαφέρον, που ταυτόχρονα διερευνά τη θέση της γυναίκας στην κοινωνία. Ιδιαίτερα εύστοχες και επιτυχημένες ήταν οι παρατηρήσεις της σχετικά με την τεχνική της αφήγησης: "Η γλώσσα είναι απλή, το ύφος λιτό και παραστατικό. Οι κύριοι αφηγηματικοί τρόποι είναι ο μονόλογος και ο διάλογος. Εντοπίζονται και αρκετές αναδρομές στα περασμένα. Η αφήγηση γίνεται σε πρώτο πρόσωπο. η αφηγήτρια συμμετέχει στην ιστορία και είναι πρωταγωνίστρια και, επομένως, η εστίαση είναι εσωτερική. Τα εκφραστικά μέσα ποικίλλουν: κυριαρχούν εικόνες, μεταφορές, ασύνδετα και πολυσύνδετα σχήματα".

δ. Η Άννα Παπακώστα, που διάβασε τη "Σπηλιά της Γοργόνας" της Λίτσας Ψαραύτη, εκφράστηκε για άλλη μια φορά μέσα από τη ζωγραφική:

ε. Η Ηλιάνα Πανταζή, η Γωγώ Πασπάτη και οι Βασίληδες (Σαλβάνος και Παρασκευόπουλος) δούλεψαν ως ομάδα και ασχολήθηκαν με έναν πολύ ιδιαίτερο συγγραφέα, το Λευκάδιο Χερν, ο οποίος αποτελεί τον εθνικό ποιητή της Ιαπωνίας και έχει ελληνική καταγωγή (αν θέλετε να μάθετε λίγα πράγματα γι' αυτόν, ρίξτε μια ματιά εδώ: 

http://www.theinsider.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=17424:o-ellinas-ethnikos-poiitis-tis-iaponias-i-istoria-enos-qperiplanomenoy-fantasmatosq&catid=75:fakeloi&Itemid=132). 

Διάβασαν "Το αγόρι που ζωγράφιζε γάτες" και με τη σειρά τους μας διηγήθηκαν: "Πριν από πολλά χρόνια, σε ένα μικρό χωριό της ιαπωνικής υπαίθρου, ζούσαν ένας φτωχός αγρότης και η γυναίκα του με τα εφτά παιδιά τους. Ο μικρότερος γιος τους, ενώ ήταν πολύ έξυπνος και είχαν φιλοδοξίες για εκείνον, σπαταλούσε την ώρα του ζωγραφίζοντας γάτες. Έτσι, αποφάσισαν να τον στείλουν σε μοναστήρι. Εκεί έμαθε πολλά πράγματα, αλλά συνέχιζε να ζωγραφίζει γάτες, αποφάσισαν, λοιπόν, οι μοναχοί να τον διώξουν από το μοναστήρι και να τον αφήσουν να κυνηγήσει το όνειρό του, δίνοντάς του μια συμβουλή: 'να αποφεύγει τα μεγάλα, να προτιμά τα μικρά'. Ο μικρός αποφάσισε να επισκεφτεί το μοναστήρι του διπλανού χωριού, δεν γνώριζε όμως ότι ήταν κατοικημένο από δαιμόνια. Όταν έφτασε, άρχισε να ζωγραφίζει στους τοίχους γάτες. Τη νύχτα προτίμησε να κοιμηθεί σε ένα μικρό δωμάτιο, ακολουθώντας τη συμβουλή που του είχαν δώσει. Όλο το βράδυ άκουγε θορύβους και φωνές. Το πρωί ανακάλυψε πως το 'δαιμόνιο' ήταν ένας ποντικός και πως οι γάτες στους τοίχους τον είχαν σώσει από αυτόν, αφού τα στόματά τους ήταν γεμάτα αίματα".

στ. Η Μυρτώ Ράλλη ασχολήθηκε με ένα επίκαιρο και ενδιαφέρον, ιδιαίτερα για τα κορίτσια που βρίσκονται στην εφηβεία, θέμα: τη νευρική ανορεξία. Με αφορμή τις "Ζαχαρένιες πεταλούδες" της Ιωάννας Σκαρλάτου διατύπωσε το σχετικό προβληματισμό της και έφτιαξε μια πολύ χαρακτηριστική ζωγραφιά:

ζ. Με τη φιλοσοφία ασχολήθηκε η Μαρία Πλιώτα, με αφορμή το βιβλίο "Η γνώση, τι είναι;" του Οσκάρ Μπρενιφιέ. Όπως πολύ εύστοχα σημείωσε στο φύλλο εργασίας της: "Το βιβλίο μιλάει για τη γνώση, τη σκέψη, τη φαντασία και προσπαθεί να προβληματίσει τους αναγνώστες, θέτοντάς τους κάποια απλά ερωτήματα γύρω από αυτά τα θέματα. Ο συγγραφέας κερδίζει τον αναγνώστη με την απλή και παιχνιδιάρικη γλώσσα που χρησιμοποιεί και πετυχαίνει τον αρχικό του στόχο, δηλαδή να τον βάλει σε σκέψεις σχετικά με τη σημασία της γνώσης στη ζωή του. Επίσης, η πλούσια και πολύ έξυπνη εικονογράφηση του βιβλίου το κάνουν πιο κατανοητό και προσιτό στους μικρότερους ηλικιακά αναγνώστες, αλλά και πιο ευχάριστο στην ανάγνωση για τους μεγαλύτερους. Τέλος, οι απλές απαντήσεις που δίνει ο συγγραφέας σε αυτά τα εξαιρετικά πολύπλοκα ζητήματα, αλλά και ο πολύ έξυπνος τρόπος με τον οποίο τα προσεγγίζει, κάνουν το βιβλίο ενδιαφέρον για όλες τις ηλικίες".

η. "Το ψέμα" της Ζωρζ Σαρή ήταν το βιβλίο που διάβασε η Άννα Σαρρή. Η Άννα μας μίλησε για την πρωταγωνίστρια του βιβλίου, τη Χριστίνα, η οποία (όπως σημειώνει η Άννα στο φύλλο εργασίας της) "θέλει να κρύψει την πραγματικότητα που την περιβάλλει, να δημιουργήσει με τα ψέματά της ένα νέο κόσμο, που και πάλι δεν είναι αυτός που ονειρεύεται". Την παρουσίασή της στην τάξη συνόδευσε η παρακάτω ζωγραφιά:

θ. Σε διαφορετικό κλίμα και εποχή κινήθηκε η παρουσίαση της Ολυμπίας Τρακέλλη, η οποία διάβασε ένα βιβλίο ιστορικού περιεχομένου, με έμφαση στην κοινωνία και στον πολιτισμό, με θέμα την "Καθημερινή ζωή στην Αναγέννηση" (συγγραφέας: Ε.Ρ. Τσάμπερλιν). Παρουσιάζοντας το βιβλίο μάς είπε για το περιεχόμενό του: "Το βιβλίο καλύπτει γεωγραφικά την Ιταλία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Αγγλία και τις Κάτω Χώρες. Σε αυτό συνυπάρχουν όλες οι πλευρές της καθημερινότητας: ταξίδια, θάλασσες, πλοία και ναυτικοί, ηγεμόνες και ιππότες, εργάτες και αγρότες, η ζωή στην πόλη, βία, μαγεία και Ιερά Εξέταση, γνώση, επιστήμη, εκπαίδευση, τυπογραφία..."

ι. Πολύ ενδιαφέρον βρήκε το "Ημερολόγιο ενός σπασίκλα" η Μαρία Σινγκ (συγγραφέας: Τζεφ Κίνι). Το διάβασε με προσοχή, παρουσίασε αναλυτικά το περιεχόμενό του και συμπέρανε: "Το βιβλίο θα το συνιστούσα σε παιδιά που έχουν όρεξη για διάβασμα και τους αρέσουν τα ημερολόγια με λίγη περιπέτεια και τα κόμικς. Θα μπορούσα να πω ότι το βιβλίο κατά κάποιο τρόπο σε συμβουλεύει για την πρώτη μέρα στο γυμνάσιο..."

Το σύντομο φύλλο εργασίας στο οποίο στηρίχτηκε η παρουσίαση των βιβλίων:

Παρουσιάζουμε το βιβλίο που διαβάσαμε: 5 βασικά βήματα

Τίτλος βιβλίου..................................................................................

Συγγραφέας......................................................................................

1. Παρουσιάστε το περιεχόμενο του βιβλίου που διαβάσατε (τόπος, χρόνος, πρόσωπα, εξέλιξη υπόθεσης/ θέμα με το οποίο ασχολείται, τρόπος με τον οποίο το προσεγγίζει κ.λπ.) μέσα σε 150 περίπου λέξεις.

_________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

2. Αναφερθείτε στα στοιχεία τεχνικής που θέλετε να σχολιάσετε (γλώσσα, ύφος, αφηγηματικοί τρόποι, εκφραστικά μέσα...).

________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

3. Ποια είναι η τελική σας εντύπωση για το βιβλίο που διαβάσατε (π.χ. ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες σας, τι θεωρείτε αξιοσημείωτο, τι σας άρεσε και τι δεν σας άρεσε); Θα το συστήνατε σε άλλους (ναι ή όχι, σε ποιους και γιατί);

________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

4. Επιλέξτε ένα απόσπασμα από το βιβλίο (5-10 σειρές) το οποίο θα θέλατε να διαβάσετε στην υπόλοιπη ομάδα και εξηγήστε τους λόγους αυτής της επιλογής (προφορικά).

5. Μπορείτε να δημιουργήσετε το δικό σας καλλιτεχνικό έργο εμπνευσμένο από το βιβλίο, π.χ. μια ζωγραφιά, ένα κολάζ, ένα σύντομο βίντεο, μια εικονογραφημένη ιστορία, ένα μικρό θεατρικό κ.λπ.